می کند آن که علاج دل بیچاره منکاش می داشت خبر از دل آواره من

از تماشای دو عالم نشود سیر نگاههر که گردید بدآموز به نظاره من

بس که سیراب شد از گریه من، می آیدکار سنگ یده از مهره گهواره من

باده آتش، پر پروانه بود پرده شرماین سخن را بچشانید به میخواره من

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب از اهل وفا پاک شد آفاق و هنوزاز جفا سیر نشد یار جفاکاره من

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq