جام می غم ز دل تنگ نیارد بیرونصیقل این آینه از زنگ نیارد بیرون

پیش ما سوختگان خام بود سوخته ایکه شرار از جنگ سنگ نیارد بیرون

ناقصان عاشق رنگینی لفظند که طفلاز گلستان گل بی رنگ نیارد بیرون

نشود در نظرش زشتی دنیا روشنتا کسی آینه از زنگ نیارد بیرون

چه کند زخم زبان با دل سختی که تراست؟نیشتر خون ز رگ سنگ نیارد بیرون

شب امید مرا صبح نگردد طالعتا عذارش خط شبرنگ نیارد بیرون

لذت درد حرام است بر آن بی توفیقکه ز گلزار دل تنگ نیارد بیرون

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نشود عالم افسرده گلستان صائبتا سر از خم می گلرنگ نیارد بیرون

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar