مخور ز حرف خنک بر دماغ سوختگانحذر کن از دل پر درد و دماغ سوختگان

نمی شود ز سیه خانه لیلی ما دورهمیشه زیر سیاهی است داغ سوختگان

ز جام لاله سیراب شد مرا روشنکه می ز خویش برآرد ایاغ سوختگان

بهار تازه کند داغ تخم سوخته راز می شکفته نگردد دماغ سوختگان

ز لاله زار دلم تا شکفت دانستمکه مرهم دگران است داغ سوختگان

ز نور زنده دلی آب زندگی خورده استز باد صبح نمیرد چراغ سوختگان

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. چه نعمتی است ندارند بیغمان صائبخبر ز چاشنی درد و داغ سوختگان

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar