دل را به آتش نفس گرم آب کن
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
دل را به آتش نفس گرم آب کنای غافل از خزان گل خود را گلاب کن
چون شعله خوش برآی به دلهای خونچکاننقل و شراب خویش ز اشک کباب کن
از عمر هر نفس که به افسوس بگذردصبح امید خویش همان را حساب کن
ویرانه را چه فرش به از نور آفتاب؟تعمیر دل به ساغر چون آفتاب کن
در شیشه کرده است ترا آسمان چو دیواین شیشه خانه را به دم گرم آب کن
بر خاطر لطیف بزرگان مشو گرانلنگر درین محیط به قدر حباب کن
تنهائیت مباد به عصیان کند دلیراز خود فزون ز مردم دیگر حجاب کن
شمع از برای سوختن و راه رفتن استدل را نداده اند که بالین خراب کن
عاجز بود ز حفظ عنان دست رعشه دارتا ممکن است توبه ز می در شباب کن
این رنگهای عاریتی نیست پایدارموی سفید را ز دل خود خضاب کن
پیش فلک شکایت شبهای خود مبرصبح از بیاض گردن او انتخاب کن
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. بی ابر مشکل است تماشای آفتابصائب نظاره رخ او در نقاب کن
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6372
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Qanlı fələk, səndən şikayətim varYar üzünə həsrət qalan mən oldum
Gəraylı: Dəli könül nə məlulsanDəli könül, nə məlulsan,Məgər ol nazlı yar getdi,
ŞikəstəQalmışam pərvanə tək,Odlanə-odlanə mən.
Mürəbbə: Bahar fəsli yaz ayları gələndəBahar fəsli yaz ayları gələndəOxur bizim yerin qazalağları