ای زبان شعله از زنهاریان خوی تو
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
ای زبان شعله از زنهاریان خوی توشاخ گل لرزان ز رشک قامت دلجوی تو
پرتو روی تو شمع خلوت روشندلانجوهر آیینه از زنجیریان موی تو
سایه خود را که دایم در رکابش می رودخانه صیاد می داند رم آهوی تو
پنجه شمشاد را از شانه بیرون کرده استبارها زور کمان حلقه گیسوی تو
عمرها شد تا ز چشم اعتبار افکنده استقبله را چون طاق نسیان گوشه ابروی تو
گرچه نرگس برنمی دارد نظر از پیش پازیر پای خود نبیند نرگس جادوی تو
چون تماشایی نگردد از تماشای تو مست؟باده گلرنگ می سازد عرق را روی تو
می کند زنجیر جوهرپاره چون دیوانگاندید تا آیینه روی خویش را در روی تو
چون زنم مژگان به یکدیگر، که خون مرده رااز شکر خواب عدم بیدار سازد بوی تو
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. رنگ می بازد ز خوی آتشینت آفتابکیست صائب تا دلیر آید به طوف کوی تو؟
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6477
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Sərasər sərində mürəssə kuləh,Siyah pirahən sən, simtən pəri,
Ey gül, səni bilməm necə ustad çəkibdirEy gül, səni bilməm necə ustad çəkibdir,Nəqqaş-i əzəl sünin edib yad çəkibdir.
Uşaqları məktəbə şövqləndirməkUşaqlar, hazırlaşın, durun, gedin məktəbə,Tə’lim alıb oxuyun, adət edin ədəbə.
GəlmədinƏmim oğlu, məndən heç utanmadın,Üç ay keçdi bir yaylağa gəlmədin.