ز دل بیرون نرفت از قرب جانان داغ مهجوری
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
ز دل بیرون نرفت از قرب جانان داغ مهجورینمی سازد خنک بیمار را دل شمع کافوری
به امید نگاهی خاک ره گشتم، ندانستمکه زیر پا تو بی پروا نمی بینی ز مغروری
تویی در دیده ام چون نور و محرومم ز دیدارتنمی دانم ز نزدیکی کنم فریاد یا دوری
نظربازان ازان باشند گه دیوانه گه عاقلکه در یک کاسه دارد چشم او مستی و مستوری
توان بی پرده دیدن در لباس آن سرو سیمین راکه در فانوس عریانتر نماید شمع کافوری
بود واصل به جانان هر که را پر رخنه گردد دلکه نبود مانع نظاره چون پرده است زنبوری
ز حد خویش پا بیرون منه تا دیده ور گردیکه بینایی شود در خانه خود کور را کوری
بود بسیار، اندک کلفتی دلهای نازک رابه مویی می شود خاموش چینی های فغفوری
ز حرف حق درین ایام باطل بوی خون آیدعروج دار دارد نشائه صهبای منصوری
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نمی گردد حلاوت با ملاحت جمع در یک جاچسان صائب در آن لب جمع شد شیرینی و شوری؟
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6764
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Könül ixlas tutmaq bivəfa cananə müşküldür,Həqiqət bilməyəndən dağ çəkmək cana müşküldür
Cünki bu sovdayi-kamili-gülruxan sövdasıdırBir nigarı istərəm aləmlərin əlasıdır,Rüzgarın bağı icrə növguli-rənasıdır,
YetirərəmKönül, səbr ilə etmə əl-aman,Səni bir gün o dildara yetirərəm.
گرد کافور است گوئی بیخته بر کوهسارتیغ پولاد است گوئی ریخته بر جویبار