پیچیده است دست تو دست کلیم رادر حقه کرده لعل تو در یتیم را

موج از حقیقت گهر بحر غافل استحادث چگونه درک نماید قدیم را؟

در قتل ما به نرگس خود مصلحت مبینکاندیشه صحیح نباشد سقیم را!

دریاست داغ حوصله من، که چون صدفمی پرورم به دست تهی صد یتیم را

مخصوص اهل حال بود گوشمال عشقآتش دهد فشار، گل خوش شمیم را

گرد خجالت از رخ سایل که می برد؟شرم کرم اگر نگدازد کریم را

فقر سیاهرو محک بخل و همت استمحتاج از کریم شناسد لئیم را

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب ز بنده های باخلاص می شودهر کس به یک طرف نهد امید و بیم را

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar