Kəndli və ilan
Gəldi bir kəndlinin yanına ilan.Dedi: “Bundan sonra mənə gəl inan.Dost olaraq etibarımız olsun,Əhd-peyman, qərarımız olsun.Daha məndən qoruma sən özünü,Mənə gəl yaxşı bax, sil gözünü.Çıxmışam təzəcə qabıqdan mən.Olmuşam indi başqa heyvan mən”.Nə ilan kəndlini inandırdı,Nə də öz mətləbini qandırdı.Götürüb kəndli bir yekə payanıDedi: “Get, axmağı, səfehi tanı!Qabığın tazə – bəs nə adətdir.Ürəyin dop-dolu xəyanətdir?İlana etibarımız olmaz.Başı heç yer üzündə sağ qalmaz”.Bu sözü söyləyib vurub ilanınBaşını əzdi, aldı orda canın.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saiq-kendli-ve-ilan
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Səhnə Jirikovun çadırını təsvir edir.*Jirikov**. Zəhra qaçmış, heç inanmıram.
Qaraçı qız(Mövzusu S.S.Axundovun eyni adlı hekayəsindən alınmışdır)*İştirak edənlər
Birinci pərdəBirinci şəkilSəhnə, səhər çağı meşədə çay kənarında qaraçı düşərgəsini təsir edir. Qaraçı ailələri*
İkinci pərdəÜçüncü şəkilSəhnə meşəni təsvir edir. Bir-birindən aralı ağaclar, kol-kos. Yaxında bir kiçik*
Başqa şairlərin şeirləri
Qarlı dağlar gənə etdi aradanKərəm ilə qoyma məni dəryada
Söz olduFələk mənə cövr eylədi dünyada,Yaxşı günüm yaman gündən az oldu.
DeyirKim gələrsə bu cahana lütfi-yəzdanam deyir,Pəhləvanam yer yüzündə əhli-colanam deyir
Aldım qələmi namə yazam, yarə könüldənAldım qələmi namə yazam, yarə könüldən,Ya rəb, ola bir məhrəmi aparə könüldən.