Töhfeyi-Sami, bölmə 332
از شعرای مشهور اصفهان است شعر بسیار گفته اما قافیه غلط در شعر او بسیار است این چند بیت از جمله اشعار اوست :
مرا ز تیغ مترسان که من هلاک همینم
بیوفا بودی و جفا کردی
هر چه میخواستی بما کردی
مست بودی و من نمیگویم
که چه ها گفتی و چه ها کردی
در خواب شدم لعل توام پیش نظر بود
بیدار شدم دیده پر از خون جگر بود
هدهدی کاز ستم دهر بفریاد بود
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/sam-mirze-tohfeyi-sami-332
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
از سادات اسفراین خراسان است، شاعری شیرین گفتار « نکته دان و سخن گذار بود، در اوایل جوانی بعراق آمده بواسطه لطف طبع به مجلس « سلطان یعقوب افتاد . ترقی کلی او را دست داد، پادشاه او را خسرو کوچک میخواندند، گویند او را تعلق خاطر با جوانی پیدا شد اسیر کمند عشق او گردید تا کار « بجائی رسید که او را در زنجیر کشیدند و بعد از روزی چند که بخود آمد این مطلع گفته « بخدمت پادشاه فرستاد :بزنجیرم چو کرد از بیقراری دلستان من
Töhfeyi-Sami, bölmə 45از تربت خراسانست و در زمان سلطان حسین میرزا قاضی القضاه هرات بود و بزر جمع کردن و امساک شهرت تمام داشت اما خالی از فضلی نبود و در شعر گوی مسابقت از اقران می ربود از تصانیف او اقتباسات و مختار الاخیار است، در اواخر عمر مثنوی باسم صاحبقران مغفور بسلک نظم آورده نام آنرا عدل و جور نهاده و آن کتاب موازی پنجهزار بیت است و اما چنان معلوم میشود که هزار بیت از اشعار ریاضی زاوه ای را دزدیده و بنام خود کرده، این دو بیت در مدح صاحبقران مغفور از آن کتابست:شه خضر رای اسکندر ضمیر
Töhfeyi-Sami, bölmə 46برادر میر حسین کربلائی است.سید آدمی متقی بود، شعر بسیاری بخاطر داشت و خود نیز شعر میگفت در شهور سنه اربع و خمسین و تسعمایه فوت شد . این مطلع از اوست .تا دلم از زلف یار مایه سودا گرفت
Töhfeyi-Sami, bölmə 47نهال اصلش از بوستان سادات تبریز است در خراسان نشو و نما یافته و از فنون قابلیت بهره مند گشته از غایت استقامت طبع الفاظش فصیح و محاوراتش ملیح است این مطلع از اوست :ز راستی قد الفاظ او چنان موزون
Başqa şairlərin şeirləri
Ey könül, dar-i fənadan köçməyə şübhənmi var,Ol əcəl cami-şərabın içməyə şübhənmi var,
Maral gözlümAh çəkib qan yaş tökrəm,Səndən ötrü maral gözlüm,
Qəzəl: Hər zəman kan qəd-o balaهر زمان کان قد و بالا ز نظر میگذردوه چها بر دل و بر دیدهٔ تر میگذرد
İndiMüxənnət zamana, beymürvətə fələk.Qoymadı mətləbim, bir aləm indi,