Anam Xırdaxanımın xatirəsinə
Ana! Köçdünsə də, öpüşlərininYeri xatirətək üzümdə qaldı.Bizim ana-oğul məhəbbətimizXoşbəxtəm ki, mənim özümdə qaldı.
Mən hər bağ vaxtında çox səni yordum,Kol-koslar içində mayallaq vurdum.Sözünə baxmadım, yıxıldım, durdum,Tikanların yeri dizimdə qaldı.
Çoxdan, Novxanıda səninlə birgəXeyli meynə əkdik tər tökə-tökə.Gözlərim o vaxtdan yol çəkə-çəkəAğ şanı adlanan üzümdə qaldı.
Rahat yaşasam da ocağımda mən,Nəvə oynatsam da qucağımda mən,Səninçün körpəydim bu çağımda mən,Gözün gecə-gündüz izimdə qaldı.
Ana! Gör nə deyir bu şair balan –Sən mənim qalamdın, mən sənin qalan,Səkkiz baş övlada çaldığın laylanŞeirli, nəğməli sözümdə qaldı.
Çox da qara torpaq ayırdı bizi,Eşqinin qəlbimdən silinməz izi.Anacan, budur ki, sözümün düzü –Surətin ömürlük gözümdə qaldı.
20 mart 1985
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/suleyman-rustem-anam-xirdaxanimin-xatiresine
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Yubiley istəyirəm, yubiley istəyirəm,Çox az şey istəyirəm, çox az şey istəyirəm,
Sərçə balladasıŞarj-nəzirə*Günlərin bir günündə
DemərəmMən vətənsizlərə ömrüm boyu insan demərəm,Özümə hörmət üçün qanmaza, gəl qan, demərəm.
Moda qurbanıAnadan millətli, vətənli oldun,Böyüdün, cildini dəyişdin tamam.
Başqa şairlərin şeirləri
Neçə şərt ilə ölçülərsə camal,Şərt-əvvəldir hüsnə əqlü kamal.
Mürəbbe: Gəldi qasid dedi mən biqərarəGəldi qasid dedi mən biqərarə,Şux dilrubanın izdirabı var,
Başına döndüyümSən gedəli üzüm-gözüm gülmüyorMəndə yoxdur hal, başına döndüyüm
Maral gözlümAh çəkib qan yaş tökrəm,Səndən ötrü maral gözlüm,