O gün gələcək
Ləpələr qanlıdır Arazda yenə,Nalə var çaldığım bu sazda yenə.Yenə hər tin başında dar ağacı,Ağlayır qardaşından ayrı bacı.Yenə hər yerdə qan, ölüm dəhşət...Çeynənir zülm əlində bir millət.Gül – deyirlər ürəkdən ağlayana,Bulaşıb gül, çiçək, çəməndə qana.
Vətənin sızlayır ürək yarası,Buna şahid o dərdli “Ərk qalası”.Yox əsər orda, yox azadlıqdanMüstəbidlərsə hey deyir qan, qan.İndi artıq dünənki şən qızlarİydəliklərdə ağlayıb sızlar,Yox günəşdən nə bir əsər, nə bir iz,Bir böyük yas içindədir Təbriz.Əvəz etmiş gözəl baharı, xəzan,Yanmayıb neyləsin bu şeri yazan?!Necə dözsün ürək bu ayrılığa?Son verilsin gərək bu ayrılığa!Bilirəm ki, o an, o gün gələcək.Yenə Təbriz çiçəklənib güləcək!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/suleyman-rustem-o-gun-gelecek
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Arzum gül açır mən sola dönsəm, sağa dönsəm,Eşqim dil açır mən sola dönsəm, sağa dönsəm.
Vəsiyyətvari bir şeyTəkcə balam, yaxın gəl, yaxşı qulaq as mənə,Qoy söyləyim atamdan nə qaldı miras mənə.
AparsınVəslin evinə qoy məni hicranım aparsın,İllər boyu hicrana dözən canım aparsın.
Barışa bilməzEy afət, sanma ki, yaralı könlüm,Dərdini aləmə danışa bilməz.
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Ey gül, rəhmin kəsmə məndən,Valehü heyranınam mən.
Gülüstan xar olubdur bana sənsizGülüstan xar olubdur bana sənsiz,Genişlik dar olubdur bana sənsiz,
Lütfə bax, gör nə gözəl mənzəreyi-xəzradır?!Yenə sübhün küləyi gör necə ruhəfzadır!
Qayıt, dedimBir bahara əl uzatdım, bir qışaQayıt, dedim, qayıtmadı.