Ey könül, ahəstə get gülzarə, heç kim bilməsin,Gizli çıxmış seyrə ol məhparə, heç kim bilməsin.

Yar üçün göz yaşı töksəm, qorxuram bilsin rəqib,Mümkün olmaz, axsa bir fəvvarə, heç kim bilməsin.

Yarı əğyar ilə görmüşlər, eşitdim, kim görüb,Həmdəm olsun gül çəməndə xarə, heç kim bilməsin.

Ol qara zülfü sevərkən gör necə divanəyəm,Getdim açdım sirrimi əğyarə, heç kim bilməsin.

Mən necə gizlin tutum eldən bəlasın könlümün?Yansa pərvanə nə mümkün narə, heç kim bilməsin.

Acizanə istədim, gül ləblərindən kam alam,Gəldi yüz min naz ilə göftarə, heç kim bilməsin.

Mən gərək, Vahid, deyəydim yarə gizlin dərdimi,Bəlkə, yar etsin mənə bir çarə, heç kim bilməsin.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq