Qışılmışdı iki yetim bir-birinə,Leyli saz qısılmışdı Ədalətə,Məcnun qısılmışdı Leyli qəbrinə,iki qərib qısılmışdıhaqqın ürəyinə, haqqın qəlbinə.

Nə çox istərmiş özünü!Gördüm Ədaləti mən də,Gördüm hamıdan gizliSazının bir telində«Can» deyirdi özünə,«Can» –deyirdi sazına.Can bizi udacaq,uçurdacaq uçurumlara!Qanadlandıracaq haqlara!Can candan əziz şəhidlərimizinüz qoyduğu torpaqlara!Elə üz qoyan andacasevgidən ağlayacaq üzlərə!Can «Can» sözü eşitməyənyetimlərə, yalqızlara!

Can bir günlüyə, bir aylığagözümüzə görünəcəkdünya adlı sevgiyə,dünya adlı ayrılığa.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri