دیده بانان این کبود حصارروز کورند یا اولی‌الابصار

چون جهانی ز خندقی است گلینکآتشین خندق است گرد حصار

رخش همت برون جهان چو مسیحزین پل آبگون آتش بار

ای ز پرگار امر نقطهٔ کلنتوانی برون شد از پرگار

همچو پرگاری از دورنگی حالیک قدم ثابت و دگر سیار

کیست دنیا؟ زنی استمکارهچیست در خانهٔ زن غدار

هفت پرده است و زانیات در اوهمچو دار القمامه بئس الدار

عقل بکر است و اختران ثیبثیباتند حاسد ابکار

دست کفچه مکن به پیش فلککه فلک کاسه‌ای است خاک انبار

گر به میزان عقل یک درمیچه کنی دست کفچه چون دینار

از پی آز جانت آزرده استزآنکه آز است خود سر آزار

آز در دل کنی شود آتشسرکه بر مس نهی شود زنگار

چون بهین عمر شد چه باید بردغصه از یار و دردسر ز دیار

لاشه چون سم فکند کس نبردمنت نعلبند یا بیطار

چون سر از تن برفت سر نکشدنخوت تاج بخشی دستار

نکند یاد عاقل از مولدنزند لاف سنجر از سنجار

عمر، جام جم است کایامشبشکند خرد پس ببندد خوار

همچو گوهر شکستنش خوار استهمچو سیماب بستنش دشوار

آه کز بیم رستم اجل استخیل افراسیاب عمر آوار

نقد عمر تو برد خاقانیدهر نوکیسهٔ کهن بازار

چون بهین مایه‌ات برفت از دستهر چه سود آیدت زیان پندار

بر رخ بخت همچو موی ربابموی من نغمه می‌کند هر تار

به بهار و شکوفه خوش سازدنحل و موسیجه لحن موسیقار

در عروسی گل عجب نبودگر به حنا کنند دست چنار

روز دولت برادر بخت استچون رفو گر پسر عم قصار

بخت برنا وقایهٔ عمر استچشم بینا طلایهٔ رخسار

Mavi rəngli bu yer üzündə bəşər,
Kordu, ancaq gözətçilik eylər.

Dünya xəndəkdi-palçıq ilə dolu,
Çulğamış odlu bir hasar da onu.

Bu yanan körpüdən hücum edərək,
Atım sıçradıb keç İsa tək.

Nədi, pərgar kimi bu nöqtədə sən,
Fırlana-fırlana qalıbsan həmən.

Səndə pərgar kimi iki hal var,
Bir ayağın durub, biri səyyar.

Nədir dünya? O hiyləgər qandır,
Bu səbəbdən o hiylə anbandır.

Yeddi pərdə, dalında pozğunlar,
Bu zibillik kəsifdir, murdar.

Qız - ağıldır, qadınlar - ulduzlar,
Bil, qadın qızlara həsəd aparar.

Fələyə əl açıb dilənmə nahaq,
Nədir o? Bir kasa qara torpaq.
Əqlinin qiyməti dinarsa əgər,
Dinar üçün əl açma, eylə həzər.
Bir bəladır tamah başa, bişekk,
Tamahından başın bəla çəkəcək.
Mis qaba sirkə tökmə, paxrı çıxar,
Tamahı qəlbə salma, canı yaxar.
Çatdı ömrün başa, nə tapdın sən?
Qəm gətirdi sənə yar ilə Vətən.
At ölüb, dırnağı düşüb, əlbət,
Olmasın baytar, olmasın nalbənd!
Baş bədəndən qopub düşərsə əgər,
Tacla əmmamə dərdinimi çəkər?
Yada salmırsa Səncarı Səncər,
Əqil öz xaliqin necə yad edər?

Ömrümüz Cami-Cəmə çox bənzər,
Sındırıb, ruzigar onu xar edər.
Sındı gövhər kimi, dağıldı daha.
Civə tək toplanıb cəm olmaz ha!
Can əcəldən aman çəkir bəzən,
Necə Əfrasiyab Rüstəmdən.
Ömrünü yaxşı bil ki, Xaqani,
Qoca dünya edib onu fani.
Getsə ömrün əgər sənin hədərə,
Faydası hər nə isə, say zərərə.

Saçımın hər tükü rübab kimidir,
Baxtıma nəğmələr oxur bir-bir.

Arının, qumrunun xoş avazı,
Bəzəyər gül-çiçəkli hər yazı.

Gül toyunda çinar yaxarsa həna,
Sən təəccüb edib də, baxma ona.

Dərzi ilə yamaqçı - bir sənət,
Necə qardaşdı bəxt ilə sərvət,

Uzadar ömrü bəxt, xoş olsa əgər,
Üzə zinət verər qara gözlər.


← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri