بوی وفا ز گلبن عالم نیافت کستا اوست اندر او دل خرم نیافت کس

منسوخ کن حدیث جهان را که در جهانهرگز دو دوست یک‌دل و همدم نیافت کس

آن حال کز وفای سگی باز گفته‌انددیری است تا ز گوهر آدم نیافت کس

در ساحت زمین مطلب کیمیای انسکه‌اندر خزانه‌های فلک هم نیافت کس

چندین مگوی مرهم و مر هم که هرکه بوددر خستگی فرو شُد و مرهم نیافت کس

در چار بالش عدم آی از بساط کونکه‌اینجا دم مراد مسلم نیافت کس

چون قفل و پره آلت بند است روز و شبزان لاجرم کلید درِ غم نیافت کس

خاقانیا ز عالم وحشت مجوی انسکه‌انفاس عیسی از دم ارقم نیافت کس

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq