از گلستان وصل نسیمی شنیدهام
از گلستان وصل نسیمی شنیدهامدامن گرفته بر اثر آن دویدهام
بیبدرقه به کوی وصالش گذشتهامبیواسطه به حضرت خاصش رسیدهام
اینجا گذاشته پر و بالی که داشتهآنجا که اوست هم به پر او پریدهام
این مرغ آشیان ازل را به تیغ عشقپیش سرای پردهٔ او سر بریدهام
وین مرکب سرای بقا را به رغم خصمجل درکشیده پیش در او کشیدهام
گاهی لبش گزیده و گاهی به یاد اوآن می که وعده کرد ز دستش مزیدهام
خود نام من ز خاطر من رفته بود پاکخاقانی آن زمان ز زبانش شنیدهام
در جمله دیدم آنچه ز عشاق کس ندیداما دریغ چیست که در خواب دیدهام
گوئی که بر جنیبت وهم از ره خیالدر باغ فضل صدر افاضل چریدهام
والا جمال دین محمد، محمد آنکاز کل کون خدمت او برگزیدهام
جبریلوار باد معانی به فر اودر آستین مریم خاطر دمیدهام
شک نیست کز سلالهٔ نثر بلند اوستاین روی تازگان که به نظم آفریدهام
ای آنکه تا عنان به هوای تو دادهاماز ناوک سخن صف خصمان دریدهام
هود هدی توئی و من از تو چو صَرصَریبر عادیان جهل به عادت بزیدهام
آزردهام ز زخم سگ غَرچه لاجرمخط فراق بر خط شروان کشیدهام
لیکن بدان دیار نیابم ز ترس آنکپر آبهاست در ره و من سگ گزیدهام
Vəslin gözəl gülşənindən əsən mehi sezmişəm,
Ətəyimi yığışdırıb, yar dalınca gəzmişəm.
Bələdcisiz yetişmişəm onun vüsal kuyinə,
Hüzuruna vasitəsiz gəlib çatmışam yenə.
Qanadımı burda qoyub, demişəm ki, dilbərin,
Qanadıyla səmalara yüksələrəm mən yəqin.
Məhəbbətin xəncərilə əzəliyyət quşunun,
Boğazını üzdürmüşəm qapısında mən onun.
Əbədiyyət atınısa bəzəyərək, yadların,
Acığına, bağlamışam qapısında dildarın.
Gah üzündən, gah ləbindən dişləyərək xeyli şən,
Vəd etdiyi saf şərabı nuş etmişəm əlindən.
Xaqaninin adı belə çıxmışdı öz yadından,
Xatırladı o dildarın dilindən çıxan zaman.
Heç bir aşiq görmədiyi kef görmüşəm, müxtəsər,
Təəssüf ki, yuxudaydı mən gördüyüm bu keflər.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/xaqani-qezel-271
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir