ای صبح مرا حدیث آن مه کنای باد، مرا ز زلفش آگه کن

ای قرصهٔ آفتاب پیش منبگشای زبان، قصد آن مه کن

ای خیل خیال دوست هر ساعتاز سبزهٔ جان مرا چراگه کن

ای لاف زده ز عشق و دل دادهجان هم بده و به کوی او ره کن

ای خاقانی دراز شد قصهجان خواهد یار قصه کوته کن

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq