به دو میگون لب و پسته دهنتبه سه بوس خوش و فندق‌شکنت

به زره‌پوش قد تیروَشتبه کمان‌کش مژهٔ تیغ‌زنت

به حریر تن و دیبای رختبه ترنج بر و سیبِ ذقنت

به دو نرگس، به دو سنبل، به دو گلبر سر سرو صنوبرفِکنت

به می عبهر آن سرخ‌گلتبه خوی عنبر آن یاسمنت

به گهرهای تر از لعل لبتبه حلی‌های زر از سیمِ تنت

به فروغ رخ زهره‌صفتتبه فریب دل هاروت‌فنت

به نگین لب و طوق غببتاین ز برگ گل و آن از سمنت

به دو مخمور عروس حبشیتخفته در حجلهٔ جزع یمنت

به بناگوش تو و حلقهٔ گوشبه دو زنجیرِ شکن بر شکنت

به سرشک تر و خون جگرمبسته بیرون و درون دهنت

به شرار دل و دود نفسممانده بر عارض جعد کشنت

به نیاز دل من در طلبتبه گداز تن من در حزنت

به دو تا موی که تعویذ من استیادگار از سر مشکین‌رسنت

به نشانی که میان من و توستنوش مرغان و نوای سخنت

که مرا تا دل و جان است به جایجای باشد به دل و جان منت

دوست‌تر دارمت از هر دو جهاندوست‌تر دارم از خویشتنت

تو بمان دیر که خاقانی رادل نمانده است ز دیر آمدنت

Püstə ağzın, iki yaqut dodağına and olsun!Lalə kimi qızaran gül yanağına and olsun!Zülfün ilə zirehlənmiş ox kimi düz qəddinə,Kəman çəkən, oxlar atan müjganına and olsun!Mərmər kimi bədəninə, atlas kimi üzünə,Narınc sinən, alma kimi buxağına and olsun!

İki nərgiz, iki sünbül, iki qızıl gülünə,Sərv boyun, şümşad qolun - budağına and olsun!

Üzük qaşı ləblərinə buxağının tuğuna,Bu qızıl gül pərəyi, o zanbağına and olsun!

O qızıl gül yanağının məstediçi meyinə,Ənbər kimi tər düzülən çinağına and olsun!

Ləli-ləbin kanarında o nadir incilərə,Gümüş bədən, altun bəzək növrağına and olsun!

Sənin o gül üzünə ki, Zöhrə kimi nur saçır,Harut kimi qəlb aldadıb, qaçmağına and olsun!

Yəmən gölü gərdəyində xumarlanıb uyuyan,İki həbəş gəlininin yatağına and olsun!Qulaqdibi kəsmə telin, qulaqdakı sırğana,Qoşa zəncir saça halqa vurmağına and olsun!Qana dönən ciyərimə, durmayan göz yaşıma,Bu halıma ağız yumub, susmağına and olsun!Nəfəsimdən çıxan tüstü, ürəyimin şöləsi,Qıvrımsaç al yanağında qalmağına and olsun!Həsrətinlə, ey nazənin, bağrım başı qan olmuş,Qəm odunda yanan cismin cızlağına and olsun!İki tük ki, mən aşiqi hər bəladan qoruyur,Qara zülfün yadigan olmağına and olsun!Aramızda bircə nişan varsa səninlə mənim,O sözdür ki, quşlar düşüb sorağına and olsun!Nə qədər ki, ürək vurur, can qalır öz yerində,Can sənindir, könül qurban ayağına, and olsun!Sən çox yaşa, Xaqanidə daha ürək qalmamış,Gec gələrək məni nalan qoymağına and olsun!39.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq

Tufana

Biydad! Çərxi-gərdun saldı bizi əmanə,Sənsiz dönübdü ey gül, gözüm yaşı tufanə.

Mücrüm KərimQəzəl1 dəq
Oynar

Yenə fəsli-bahar olmuş məgər badi-bahar oynar,Dəyər hər ləhzə gül üzdə pərişan zülfə, tar oynar.

Mirzə İsmayıl MəhzunQəzəl1 dəq
Deyişmə: Qış fəslinçün tikdirmişəm, bil, səni

Qış fəslinçün tikdirmişəm, bil, səni,Bir aylığa düz, Allahı sevərsən.

Şahverdi2 dəq
Bəyan eylə bu, qaliblə kitabum həmçənin xəlqə

Bəyan eylə bu, qaliblə kitabum həmçənin xəlqə**Bir şəbi-deysur ki, sərməstani-büqayi nur badeyi-nəvamisdin məxmur və əsbabi-vəqayeyi-həvasdin məhsur idi. Ol gesəbəni-zar bir neçəyar iləç ün mahü səyyar bidarü şəb zindədar, gah mühibbi-razəsəlis vəmətlubeyi-niyazə ənis vəzəmani xümxaneyi-həsrətdin badənuşvə əşki-heyrətdin gülfüruşolub vəsaəti tərkibi-mükəvvinatdəsayiqü lahiq vətərkibi-əşkaldin nətayisi-layiq düzüb, vəqti seyri-müluk ratibəsindən mütəfəkkir vəaşiqü məşuq taifəsindin mütəzəkkir yekan-yekan tedadi-müstəidani-ferəqi-hər zaman edərkən, nagah süruşi-huşim ərseyi-xatirəbu möhməl məzmun yeritdi ki, aya nəsəhətdin müxəddəreyi-nəğli-Vərqavü Gülşa bavüsudi-sihazi-eşqihəqiqət təraz iləsəramədi-səhan vəhüsni-səmalda nəvadiri-dövrandurlar, bəzmi-məhəbbətdəüşşaqi-əzmanəsabiq vərəzmi-xüsumətdəRüstəmidastanəfayiq, meydani-hisrdəsərbazlıqlarıməşhur və əvani-zəsrdə vəfadarlıqlarımənşur. Əselle fohul, bəlağətpişeyi-farsi zəbanan valeh, qəbulifəsahətəndişeyi-türki bəyanan ədəmi-etibariləo bəyanın izdivasından xatirihəzimət vərüxsareyi-əzimət döndərüb, leyaliyi-əfkar və əyyami-emardəol bakirəyəhəmağuşvəol sovdayəhəmduşvəsami-zülal nəqllərindin badənuş olməmişlər. Bu ehmal zahiri-hal ol iki ruhə şəsereyi-məhəbbətəmüəddayixələlü pecman vəmouresi-zələlü xüsran olmağı əsəldin mizani-etibardəol kamil əyarlərin əyari-kari nöqsan vəol sərvi-sənubər nihadlar bir təərrüzibidadəulaşub hədəfi-tiri-təvəhhümi-xəta olalar. Bu haləmüqarin təlieyiilhamü iradat qəlbi-münkəsiriməbu iradət buraxdıvəgərdəni-idraki-xatirimə qəlladeyi-feyzi-izaət taxdıki, ey qəriqi-bəhri-təhəyyürü qəmanü həriqi-atəşitəfəkkürü hirman, əni Məsihiyi-natəvan, guya qayəti-qeyrətü vəfa vənəhayətiisməti-səfa rəva görməmişkim, ol pərdənişini-iffət vəbəzmi-ayini-şəhadətlərinin pərçəmi-əlamlarıhəvagir vənami-namiləri ifşapəzir olub, məhafilü məsalisdəhər bidərdədərdi-zəban vəhər naməhrəmərətbül-lisan ola. Nişəkim bu əzmandəçehreyi-müsameəhelyeyi-vəfa bədəlinəarayişinifaq düzülmüşvəsilsileyi-vəsləti-həqiqət təlsiq vəiqdi-əqidəti-məvəddət tənsiq bilkülliyyəüzülmüş, meyi-məhəbbəti-həqiqi, badeyi-məvəddətiməsaziyəzirdəst vənəşeyi-üzubəti-sami-ələst mərarəti-xümari-küdurətdən pəst olmuş. Çün il iki sitəmrəsideyi-aləmşühud gövhərləri ziar vəsövhərləri vəfadar vəalimiqdar idi, fələki-kəsrəftar ki, lazal işi, dəvarişi qəddarlıq və

Məsihi5 dəq