کیست ز اهل زمانه خاقانی
کیست ز اهل زمانه خاقانیکه تو اهل وفاش پنداری
Zəmanə əhlindən göstər, o kimdirKi, onu vəfalı hesab edirsən?
دوستی کز سر غرض شد دوستهان و هان تاش دوست نشماری
Yaxşı bil, vəfalı dost olmaz sənə,Örtülü qərəzlə dostunam deyən.
خواجه گوید که دوستدار تواَمپاسخش ده که دوست چون داری
Xacə sənə desə: - Dostunam sənin! –Cavab ver: - Nə cürə dostun olum mən.
تا عزیزم مرا عزیز کنی؟چون شدم خوار خوار انگاری؟
Ki, işim yaxşısa yaxınlaşırsan,Pisləşən zamanda olursan düşmən.
یا بلندم کنی گهِ پستی؟یا عزیزم کنی گهِ خواری؟
Dost odur, yıxılsam tutub qaldıra,Halım pis olanda tuta əlimdən.
با من این دوستی به شرطی کنکآخر آن شرط را به جای آری
Mənimlə dostluq et tam sədaqətlə,Dostluq şərtlərinə rəayətlə sən.
کهآن خطائی که حق ز من بیندگر تو بینی، ز من نیازاری
Məndən baş verərsə bir xəta əgər,Son, onu görsən də, içiməyəsən.
ور شود خصم من زبردستیزیر پای بلام مگذاری
Düşmən hücum etsə mənim üstümə.Ona olmayasan məsləhət verən.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/xaqani-qite-330
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
لا در چهار بالش وحدت کشد تو را
Söz mülkünün məndən yaxşı yoxdur özgə şəhriyarıBu dünyada tək mənimdir söz mülkünün ixtiyarı.
Tərsaların xətti kimi tərsinə işlər fələkBoynuma bir zəncir salıb, saxlar məni rahib tək.
از سر زلف تو بوئی سر به مهر آمد به ماجان به استقبال شد کای مهد جانها تا کجا
Başqa şairlərin şeirləri
Qərqi-dəryayi-qəm oldum, ey xudaya, dadə yet,Qussədən gul tək saraldım, ey xuda, fəryadə yet.
BaramaUstalar, qulaq verin, tərif edim baramanı,İbtida sərtu çıxmırhi dökürəm baramanı,
– Bir adam dalınca deyindi yaman!– Bir adam dalınca deyindi yaman!– Bəs sən nə dedin?
Yolun yarısındanYolun yarısından qayıtdıq geri,Qayıtdıq günahın astanasından.