دی شبانگه به غلط تا به لب دجله شدمباجگه دیدم و نظاره بتان حرمی

بر لب دجله ز بس نوش لب نوش‌لبانغنچه غنچه شده چون پشت فلک روی زمی

نازنینان عرب دیدم و رندان عجمتشنه‌دل ز آرزو و غرقه تن از محتشمی

پیری از دور بیامد عجمی زاد و غریبچشم پوشیده و نالان ز برهنه قدمی

دهنش خشک و شکفته رخش از ابر مژهجگرش گرم و فسرده تنش از سرد دمی

تشنگی بادیه برده به لب دجله فتادسست تن مانده و از سست تنی سخت غمی

آب برداشتن از دجله مگر زور نداشتکه نوان بود ز لرزان تنی و پشت خمی

شربتی آب طلب کرد ز ملاحی و گفتهات یا شیخ ذهیبا حرمی الرقم

پیر گفت ای فتی آن زر که ندارم چه دهمگفت: اخسا قطع الله یمین العجمی

آبی از دجله چو بینم که به پیری ندهندمن ز بغداد چه گویم صفت بی‌کرمی

بی‌درم لاف ز بغداد مزن خاقانیگرچه امروز به میزان سخن یک درمی

Dəcləyə düşdü güzarım dünən axşam səhvən,Orda, gömrükxanada çoxlu gözəl gördüm mən.

Sahili sarmış idi busə, gülüş, işvə səsi,Qönçə-qönçəydi səmatək yerin əsmər sinəsi.

Orada gördüm əcəm rindlər, ərəb cananlar,Xoş geyinmiş hamısı, gözləri şəhvətlə yanar.

Bir əcəm oğlu qoca gəldi qəribü nalan,Gözü - bağlı, ayağı - xəstə, vücudu - üryan.

Üzünə göz yaşı axmış, qurumuş dil-dodağı,Ciyəri yansa da, ahıyla donub əl-ayağı.Yetişib, Dəclə kənarında yıxıldı o həmən,Çöldə biçarəni salmışdı ətəş taqətdən.

Belini əymiş idi qüssə, kədər, dərdü bəla,Qalmamışdı gücü bir zərrə ki, çaydan su ala.

Ağız açdı, bir ərəbdən su rica etdi qoca;O dedi: - Ay qoca, pul ver, nəyə lazım bu rica?

Qoca ərz etdi: - Pulum yoxdur, igid, mən fəqirəm,O ərəb söylədi: - Allah səni kəssin, ey əcəm!

Bir deyin, mən nə yazım insafı yox Bağdaddan,Qocaya bircə udum vermədi su bir insan.

Şöhrətin tutsa da şair kimi bu dünyanı,Çəkmə Bağdad adını, yoxsa pulun, Xaqani!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq