Mirzə Fətəliyə

Gözüm yolda qaldı, könül intizar,Gəlmədi cavabi-namələr səndən.Bir aydan artıqdır gedib uşaqlar,Yetişmədi bizə bir xəbər səndən.

Aşina, müsahib, yarü həmsayəLazımdır yetişə ğövrə, hərayə;Kitabətin dəyər mülki-dünyayə,Nə hacət istəmək simü zər səndən?

Tək yaradıb səni vahidi-yekta,Əxlaqına, ətvarına mərhəba”Neyləmisən Molla Səfi, BəybabaMəmnundu, əzizim, bu qədər səndən?

O vilanın yoxdu bu yer tək pisi,Təqəllübü, hərzəkarı, xəbisi;Yaxşı gördüm tamam əhli-Tiflisi,Razıyam nəhayət biştər səndən.

Olan dəmdə mənə mənzil ŞadnoHər tərəfə eylər idim təkü do.İvano-bəy, Kolyubakin, İlikoÇalışırdı, əlhəq, bərabər səndən.

Həsən bəyə söylə əmri-məlumi,“Qəziyyə məlumdur deyəndə rumi”.Sərəfraz eylərsən yüz bəxti şumi,Zahir olsa əgər bu hünər səndən.

Tutub dəmənini sən tək əmirin,Təvəqqöün eylər iki əsirin;Qarabağ mülkündə bir mərdi-pirinTəmənnası budur, taci-sər, səndən!

Qoyma ki, qürbətdə gedələr zayə,Sayə salmaq təqazadır hümayə;Laçın balasıdı gomiş sonayə,Seyd etmək olardan, balü pər səndən.

Salıbdır bəlaya dəbənganali,Dağılıb əmlakı, dövlətü mali;Sakit eyləməyə bu qilü qaliİstər o xoştəbi-süxənvər səndən.

Tutuşub mənimlə çərxi-bədəfal,İt... girsin ha belə iqbal;Bizim üstümüzdə, ey nikuxisal,Eşitdim incinib Yekəpər səndən.

Baş verən zamanda bu əmri-əbəs,Gərək ona sən deyəydin: – ey təros,Sən bir ağacsan ki,ömründə heç kəsNə sayə görübdür, nə səmər səndən.

Çoxların qılıbsan çörəyə möhtacAxtarır, tapılmaz dərdinə əlac;Fironü Hamanü Zöhhakü HəccacOla bilməz ola sitəmkar səndən.

Bidətin yandırıb qövmü əshabi,Müşküldü gətirmək bu zülmə tabi,Düşüb Cəbrəilli, Maralyan, Babi,Horadiz, Qoyucaq dərbədər səndən.

Zülmü sitəminlə aləm dolubdur,Əhli beytin rəngi-ruyi solubdur,Neçə rövşən xanimanlar olubdur.Şəbi yelda kimi tirətər səndən?

Böyük oğlun gozər payi-piyadəŞol biri də tələf oldu aradə;Xah gədə, xah büzürgzadə,O kimdi çəkməyə yüz zərər səndən?

Sikkə olmaz övladının cibində;Rizgləri yırtıq çuxal dibindəCan verdi mədərin özgə evində,Nə düxtər yarıyıb, nə pesər səndən.

Ömri-təvilinə budur ki, dəlil,İstəməz üzünü görə Əzrail;Bundan sonra hələ yaşarsan yüz il,Vəchi budur, əcəl yan gəzər səndən.

Üləmayə dərsən föhşü latayil,Təriqi-islama deyilsən qayil;Bu hal ilə yenə çox əqli zayilGəlib eşiyinə zad istər səndən.

Təsəllütün yetsə şeyxül-islamə,Anı bizdən betər salırsan damə;Əbəs yerə düşmə xəyali-xamə,Nifrət eylər, billah, kim görər, səndən.

Mən səni tanırdım, işlərin qandı,Yüz dəyələr, elə haman-hamandı;Elə bilsin padişahi-zamandı;Hər kim iraq ola, müxtəsər, səndən.

Təqəllübdə, məllüqdə ustadsan,Doğru sözün yoxdu, gizbə mötadsan;Qatili-imamsan, İbni-Ziyadsan,Lazımdır eyləmək əlhəzər səndən.

Vəsfi-sifatından danışdım xeyli,Eşitsin hər kimin var isə meyli;Elə yalqız Zakir deyil gileyli,Azürdədir aləm sərasər səndən.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Satira