Neçə gündü içimdə bir qaranlıq gecə var,Üzünə daş yamanıb, doğmur Ayı, Günəşi.Heç özüm də bilmirəm burda nə bilməcə var,Elə bil söndürüblər qəlbimdəki atəşi.

Yol versin sinəsində yeriyəndə yer mənə,Axtarım öz ömrümün ulduzunu, ayını.Gülüşü güllər saçan gündüzləri ver mənə,Allahım! Çox eyləmə gecələrin sayını!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri