İnsan necə rahatlanır, dincəlir,Öz evinə-eşiyinə gələndə.Bir alışan ocaq olur təzədən,Ocağına, beşiyinə gələndə.

Duyğuları dil-dil olur, dil açır,Ürəklərdən ürəklərə yol açır.Ana yurdu, ata qəbri gül açır,Oğul yurdun keşiyinə gələndə.

2000, 4 aprel

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Vətən