Gələndə
İnsan necə rahatlanır, dincəlir,Öz evinə-eşiyinə gələndə.Bir alışan ocaq olur təzədən,Ocağına, beşiyinə gələndə.
Duyğuları dil-dil olur, dil açır,Ürəklərdən ürəklərə yol açır.Ana yurdu, ata qəbri gül açır,Oğul yurdun keşiyinə gələndə.
2000, 4 aprel
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zelimxan-yaqub-gelende
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Vətən
Mən Məhsətiyəm, hüsnümə yox tay, ortaq
Olmuş mənə heyran o Xorasanla İraq.
Dilbər, nə deyim, sən kimi canan ələ düşməzDilbər, nə deyim, sən kimi canan ələ düşməz,Zülfün kimi heç zülfi-pərişan ələ düşməz.
Gənclik bir qızıldır, ömrün əlindənDüşərək torpağa, yox oldu birdən.
Bir günKönül, gəl əl götür bu qəm-qüssədən,Sənin də yurdunda toy olar bir gün!