Gözəllər yıxıb
Odu dalğa vuran ocaq kimiydim,Od söndü, oynatdın külümlə məni.Kədərdən, həsrətdən uzaq kimiydim,Sən qohum eylədin zülümlə məni.
Aylarmı, illərmi çıxdı əlimdən,Elə qismətimə bir günmü düşdü.Üzünü-gözünü bozardanda çən,Sevinc bu yerlərdən sürgünmü düşdü.
Görüşlər olsa da şirindən şirin,Vaxtsız ayrılıqlar qəlbini sıxıb.Sevilən şairin, sevən şairin,Evini həmişə gözəllər yıxıb.
1975, 13 dekabr
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zelimxan-yaqub-gozeller-yixib
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Hicran
Bir bəri bax, ay qadasm aldığım,Xəbər gəlməz ellərindən, ağlaram.
Xaqaninin dərdi gözlərdən pünhanCan - xəstə, göz - yaşlı, ürəksə - al qan.
Qəzəl: Hərimi-bəzmi-vəsl yarə məhrəm çün rəqib olduHərimi-bəzmi-vəsl yarə məhrəm çün rəqib oldu,Mənə ol bəzmdən məhrumluq daim nəsib oldu
MürəbbəQanamıq məni, doğrusın deyim,Məni yüz min dərdə salan yar budur