İnsan
Onsuz nə yer gülər, nə göy sevinər,Artırıb dünyanın dadını insan.Yan-yana dayanıb ulduzla, Ayla,Gör hara qaldırıb adını insan.Günəşi bir belə alovlandırıb,Göylərə bəxş edib odunu insan.
1978, 15 yanvar Moskva
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zelimxan-yaqub-insan-5
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Sənə
Bağrıma basıram gecələri mən,Axşamda, səhərdə səni gəzirəm.
Yuxunun əlindən alıb gecəniYuxunun əlindən alıb gecəni,Bir sirdaş olmuşam əriyən şama.
Nə gəl bənövşətək boyun əy, gözəlNə gəl bənövşətək boyun əy, gözəl,Yandırma bağrımı nə lalə kimi.
BilmirəmNeyləyim, mənimki belə düşübdü,Yersiz kəlmələrə dözə bilmirəm.