Öpdüm gül yanaqları
Bir bağbanı çağırdım,Bağından gilas aldım.Tutmadı ovuclarım,Əlimdən gilə saldım.
Havalandım səsiylə,İsindim nəfəsiylə,Bülbülün nəğməsiylə,Sevgimi dilə saldım.
Bağ çiçəkdi, mən arı,Baldı bağbanın barı.Öpdüm gül yanaqları,Meylimi gülə saldım.
2002, 29 iyul
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zelimxan-yaqub-opdum-gul-yanaqlari
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Məni öldürən həyat, nifrət edirəm sənə,Məni yaşadan ölüm, hardasan, tez gəlsənə!
DərdƏzdikcə əzdi-tökdü, çeynədikcə çeynədi,Günümüzə bax, Allah, gör dərd bizə neylədi!
AğacQol-budaqlı ağacam, yuvalarla doluyam,“Kəsilmiş tut dalıyam”, havalarla doluyam!
Qış və yazÖz ömrünə yas tutur qar əriyə-əriyə,Yaz meydana girəndə qış çəkilir geriyə!
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Dəyən bülbül pərinə daima gülzarsız qalsın,Salan aşiqləri pərgardən pərgarsız qalsın.
Bayram yeli əsdi, gülüzarım təzələndiBayram yeli əsdi, gülüzarım təzələndi,Şadlıq gətirən xəlqə baharım təzələndi.
MürəbbeAnın üçün uymaz qeyriyə könlüm,Bir əcəb molladır mənim sevdiyim,
UrmuYurdumu bürüyüb cəlalın, Urmu,Bundan artıq nədir xəyalın, Urmu?