Vətəndə qürbəti heç düşünmədim,Qürbətə düşdüyüm an “Vətən!” dedi.Qəlbim arı kimi elə sızladı,Bağrımın başında şan “Vətənl” dedi.

Allahı, vallahı söz olan dilim,Yurdun hər sözünə göz olan dilim.Ağzımın içində köz olan dilim,Axşam harayladı, dan “Vətənl” dedi.

Nədir bu sözdəki ilahi qüdrət,Dizlərə taqətdi, qollara qüvvət?Elə ki birləşdi həsrətlə qürbət,Ürək parçalandı, can “Vətənl” dedi.

2004, oktyabr

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · İlahi eşq