Vətən nəğmələri
Göz açanda dünyayaBu torpağa vuruldum.Hər ota, hər çiçəyə,Hər yarpağa vuruldum.Qəlbimdə torpaq eşqiGöylər qədər dərindi.Əzəl gündən, ey Vətən,Məni havalandıranSənin nəğmələrindi.
Əlvan çəmənlərindənİncə-incə dərdiyim,Əziz bir nemət kimiYarıma göndərdiyimO gülşən də, o gül dəNaxışındır, zərindir,Sənin töhfələrindir,Sənin nəğmələrindi.
Nəfəsiylə isinib,Həvəsiylə coşduğum,Oxuduğum, duyduğum,Öyrəndiyim, qoşduğumYaşın qədər qədimdi,Özün qədər şirindi.Ürəkdən nə gəlirsə,Sənin nəğmələrindi!
1975, 13 fevral
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zelimxan-yaqub-veten-negmeleri
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Dedim: — Gur saçların nə tez ağardı,— Payızın saldığı qırovdur, — dedi.
Sənə qalmayacaq. sənin olanlarSənə qalmayacaq sənin olanlar,Tulla min sevinci, bir qəmi saxla.
Nifrət - sevgiBu çərxi-fələyin öz işləri var,Hərənin başına bir iş gətirər.
Alın yazısıMeşə palıdların, göy buludların,Dəniz dalğaların, ləpələrindi.