Bir qız uşağından söyləyim sizəÜç gündür sifəti getmir gözümdən.Lap illər keçsə də, gəlsək üz-üzə,O qızı yenə də tanıyaram mən.

Yaşım qırxa çatıb ağarmış başım,Gözüm də pis görür eynək taxmasam.Əlimdən tutmayır daha yaddaşımBir şeyə on dəfə azı baxmasam.

Amma o qız mənim yadımda qaldıNə özü, nə gözü, nə hörükləri...Demirəm qəlbimi odlara saldı.Demirəm gəncliyim dönəydi geri.

O qız, qızım yaşda gözəl uşaqdıMənə bağışladı birdən aləmi,Onda ki, yerindən ayağa qalxdı,Söylədi: – buyurun, əyləşin əmi.

Mənə əmi dedi tutuldum bir az,İncidim uşağın bu söhbətindən.Qəlbimdə etdimsə buna etiraz,Amma dağa döndüm mərifətindən.

Durub bir kənarda səssiz-səmirsizBaxdı mənə sarı o xısın-xısın.Bəlkə də a dostlar, siz bilirsinizAdı, familyası nədir o qızın?

Əynində çəhrayı gödək bir donu,Əlində qəhvəyi kiçik çantası.Bəlkə dostlarımdan biridir onun –Sevimli istəkli ana-anası?

O düşdü bir yaxın dayanacaqda“Sağ ol” deyən kimi başını əydi.Mənim dalğın-dalğın bu an, bu haqda,Şeir qoşduğumu hardan biləydi?

Qoy olsun, bilməyim kimindir uşaq!Bəlkə öz qızımın rəfiqəsidir?“Buyurun əyləşin” bu səs onun yox,Elə öz qızımın zərif səsidir?

Qoy bilsin o kiçik, o ədəbli qız,Qoy bilsin bu sirri bütün uşaqlar.Zeynal əmiləri bu şeri yalnız,Gözəl uşaqlara yazmış yadigar.

Bilin incimərəm, min il yaşaram,Üzük qaşı kimi alın dövrəmi,Daha da fəxr edib cavanlaşaram,Mənə mərifətlə deseniz əmi!

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri