Qəzəl 5582

ز پستی بر فلک از پاکی گوهر شود شبنمز چشم پاک با خورشید هم بستر شود شبنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5601

من که از وسعت مشرب به فلک ساخته‌امپیش خوی تو مکرر سپر انداخته‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5602

به نظربازی از آن تنگ شکر ساخته‌امبه همین رشته ز دریای گهر ساخته‌ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5621

دست در دامن رنگین بهاری نزدمناخنی بر دل گلزار چو خاری نزدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5634

چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟چند از تشنه لبی سنگ در آب اندازم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5646

هردم از شوق عدم ناله و فریاد زنمنه حبابم که گره بیهده بر باد زنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5658

به که در پیش تو اظهار محبت نکنملب خود زخمی دندان ندامت نکنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5659

تا لبش کرد چو طوطی به سخن تلقینمشد قفس چوب نبات از سخن شیرینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5674

گرچه از وعده احسان فلک پیر شدیمنعمتی بود که از هستی خود سیر شدیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5708

ز ناروایی خود این چنین که خوار شدمبه حیرتم که چسان خرج روزگار شدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5718

ز خال روز سیاهی که داشتم دارمز زلف رشته آهی که داشتم دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5721

چو خامه معنی نازک در آستین دارمچرا ز سرزنش تیغ دل غمین دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5729

ز بیم هجر شب وصل یار می لرزممیان بحر ز بیم کنار می لرزم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5744

اگر چه با گل دمساز می شود شبنمچو صبح شد به فلک بار می شود شبنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5759

به هر که باده دهد یار، من خراب شومنگاه گرم به هر کس کند کباب شوم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5768

به اشک درد دل خود نوشته سر دادیمخط نجات به مرغان نامه بر دادیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5784

در عین وصل داغ جدایی چو لاله امخالی و پر ز ماه چو آغوش هاله ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5810

از زلف او چگونه دل ناتوان کشم؟در دست دیگری است عنانم چسان کشم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5821

چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟روشندلی کجاست به جان گفتگو کنم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5846

هر چند همچو ذره محقر فتاده ایمبا آفتاب عشق برابر فتاده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5862

ما هر کجا که تیغ زبان برکشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5894

بی آبرو حیات ابد زهر قاتل استما آبرو به چشمه حیوان نمی دهیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5899

Dodağın ləlini mən dadmadım, həsrət getdim,Yenə də şad olasan, etmədin ülfət, getdim.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5902

آتش به دل از گرمی این مرحله دارمپا بر سر گنج گهر از آبله دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5917

از یار ز ناسازی اغیار گذشتیماز کثرت خار از گل بی خار گذشتیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5927

از ناله نی راز دل عشق شنیدیمزین کوچه به سر منزل مقصود رسیدیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5961

چه عجب اگر نسوزد دل کس به آه سردمنرسیده ام به دردی که کسی رسد به دردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5972

شاخ چون دست کریمان شد زرافشان از خزاندر زر خالص زمین گردید پنهان از خزان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5973

خاک را دامان پر زر می کند فصل خزانبادها را کیمیاگر می کند فصل خزان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5981

مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنانسنگ خارا لعل شد در صلب کان ما همچنان

Saib TəbriziQəzəl2 dəq