تلخی ز لب لعل تو نشنفتم و رفتم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
تلخی ز لب لعل تو نشنفتم و رفتمخوش باش که ناکام دعا گفتم و رفتم
Dodağın ləlini mən dadmadım, həsrət getdim,Yenə də şad olasan, etmədin ülfət, getdim.
کردم سفر از خویش به آوازه یوسفبانگ جرس از قافله نشنفتم و رفتم
Yusifin nəğməsi məndən ayırıb indi məni,Qafilə zəngi məni eylədi dəvət, getdim.
چون سیل سبکسیر به رخساره پر گردخار و خس این بادیه را رفتم و رفتم
Hüsnünün şövqü ilə sel kimi uçdum, uçdum,Elədim kol-kosa yollar boyu hiddət, getdim.
غافل نگذشتم ز سر خار ملامتاز آبله هر گام گهر سفتم و رفتم
Gövhərə bənzəri var hər ayağımda qabarın,Onları qanlı tikan eylədi qarət, getdim.
چون عود ز خامی نزدم جوش شکایتبوی جگر سوخته بنهفتم و رفتم
Xamlığımdan ciyərim yandı yenə, döndü uda,Hay salıb eləmədim heç də şikayət, getdim.
نعل سفرم جای دگر بود در آتشدر سایه دنیا مژه ای خفتم و رفتم
Özgə cür nal vurulub başmağıma indi mənim,Dünyanı tərk elədim, mən daha rahət getdim.
دادند به من عرض متاع دو جهان راجز عبرت از آنها نپذیرفتم و رفتم
İki dünya mətahından mənə bəxş eylədilər,Ömr ata eləmədi bir mənə fürsət, getdim.
چون غنچه زباغی که نسیمش دم عیسی استاز همت من بود که نشکفتم و رفتم
Mən də bir qönçə idim, dəydisə İsa nəfəsi,Məndəki hümmətə bax, açmadım, əlbət, getdim.
دود از جگر حوصله طور برآورداین داغ جگر سوز که بنهفتم و رفتم
Cigərin yanğısına dözmədi çün Tur həvəsim,Sinəmin dağı mənə bəsdi, nəhayət, getdim.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. هر کس گهری سفت درین بزم چو صائبمن نیز ز مژگان گهری سفتم و رفتم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Saib, öz gövhərini çəkdisə hər kəs bazara,Mən də qoydum bu cahan əhlinə sərvət, getdim.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-5899
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Ey ağalar, mən bu dərdə düşməzdimMəni dərdə saldı bu Leyli Leyli
Xosrov və Şirin, fəsil 19O söz bilən Şapur yeri öpərək,Dedi: "Xosrov daim şad olsun gərək.
Talıb bəy VəzirovaAyırdın mənə, Talib, ki, əzən xub oldun,Nəzəri-mərhəmətü lütfilə mərğub oldun.
QaşlarınDəryə kənarında balıq tutarkən,Göründü gözümə maya qaşların,