Qəzəl 3219

زدست خواجه از ابرام زر بیرون نمی آیدازین رگ خون به زخم نیشتر بیرون نمی آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3224

نوا پیوسته در بزم شراب ناب می بایدمسلسل نغمه تر چون صدای آب می باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3225

ز سوز عشق داغی بر دل افگار می‌بایدچراغی بر سر بالین این بیمار می‌باید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3232

به هر نامحرمی عاشق لب اظهار نگشایدگل این باغ، دفتر در حضور خار نگشاید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3234

حواس کم خرد را نفس جاهل کار فرمایدسلاح بیجگر را خصم پردل کار فرماید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3235

مقام بوسه لب زان عارض سیراب می جویدفغان کاین بی بصیرت در حرم محراب می جوید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3239

صدف گرد یتیمی از رخ گوهر نمی شویدزبیم چشم، روی طفل خود مادر نمی شوید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3240

که حال دردمندان پیش چشم یار می گوید؟که حرف مرگ بر بالین این بیمار می گوید؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3271

چون ز می صفحه رخسار تو گلگون گرددچشم نظارگیان کاسه پر خون گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3274

منحرف از نگه آن قبله ابرو گردداین ترازوی سبکروح به یک مو گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3279

دولت حسن ز خط زیر و زبر می‌گردداین ورق از نفس سوخته برمی‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3300

سالک از منزل نزدیک شکایت داردشوق را سست کند ره چو نهایت دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3307

خصم را عقل مقید به تحمل داردسیل را ریگ مسخر به تنزل دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3313

سالک امید نجات از دل روشن داردمرغ زیرک نظر از خانه به روزن دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3324

دل آگاه ز تن فکر رهایی دارداز رفیقی که گران است جدایی دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3327

دل و دین و خرد و هوش مرا صهبا بردحاصل عمر من این سیل گران یکجا برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3340

پای بر چرخ نهد هرکه ز سر می‌گذردرشته چون بی‌گره افتد ز گهر می‌گذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3371

اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخوردروی دست از قدح و پای ز مینا نخورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3382

عشق اول به دل سوخته آدم زدمایه ور شد ز دل آدم و بر عالم زد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3384

هرکه در دامن ارباب نظر دست نزدغوطه زد در دل دریا، به گهر دست نزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3386

نیست ممکن دل آشفته به سر پردازدبید مجنون به سرانجام ثمر پردازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3397

در حریمی که گل روی ایاغ افروزدخار در دیده آن کس که چراغ افروزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3398

عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3420

چشم عاشق پی جانان به پریدن نرسددل صیاد به آهو به تپیدن نرسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3423

پیش مژگان درازت که هدف خواهد شد؟چون تو بر یک طرف افتی که طرف خواهد شد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3438

چشم ناقص گهران بر زر و زیور باشدزینت ساده دلان پاکی گوهر باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3442

نیست در دست مرا غیر دعا، خوش باشدگر خوشی با من بی برگ و نوا خوش باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3445

نقد روشن‌گُهران در گرهِ غم باشدسور این طایفه در حلقهٔ ماتم باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3454

چشم بیدار چراغ سر بالین باشدخواب در پله مرگ است چو سنگین باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3464

دل پیران کهنسال غمین می باشدقامت خم شده را داغ نگین می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq