دل و دین و خرد و هوش مرا صهبا برد
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
دل و دین و خرد و هوش مرا صهبا بردحاصل عمر من این سیل گران یکجا برد
نه همین تشنه من از میکده بیرون رفتمکه صدف هم دل پرآبله از دریا برد
نکند جاذبه عشق اگر کوتاهیمی توان بار دو عالم به تن تنها برد
کوه تمکین فلک، مهره بازیچه اوستعالم آشوب نگاهی که مرا از جا برد
هوس داغ تو سر داد به صحرا ما راطلب درد تو ما را به در دلها برد
چشمه خضر کنون بر سر انصاف آمدکه دل از آب شدن تشنگی ما را برد
نیست شایسته افسوس متاع دل ماجای رحم است بر آن دزد که این کالا برد
گوهر از گرد یتیمی نتواند دل کندگرد مجنون نتوان از دل این صحرا برد
نیست در میکده جز رطل گران دلسوزیکه تواند ز دل امروز غم فردا برد
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. می توان شست سیاهی ز دل شب صائبنتوان از سر شوریده ما سودا برد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-3327
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Mey və meyxana
Saqi, xumar-xumar baxırsan yenəCanıma od düşür bu nazdan mənim.
Bir qulamın günahıBir tacir qulamı ki, əzəldən talesizmiş,Sarayda xacə üçün dəyərsiz çalışardı.
Gülşəni-raz, fəsil 55شراب و شمع و شاهد را چه معنی استخراباتی شدن آخر چه دعوی است
نه چنان مست و خرابم ز دو چشم ساقیکه مرا با دگری هست خیالی باقی