Qəzəl 5040

با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باشفیروز جنگِ معرکهٔ نام و ننگ باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5042

ای دل ازان جهان خبری می گرفته باشزآرامگاه جان خبری می گرفته باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5062

حرف سبک نمی بردم ازقرار خویشاز هر صدا چو کوه نبازم وقار خویش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5114

پرست دفتر افلاک از حساب غلطبدار دست ز اصلاح این کتاب غلط

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5115

چون برق زود می گذرد آب و تاب خطزنهار دل مبند به موج سراب خط

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5120

در عروج نشأه می می کند طوفان سماعکار دامن می کند بر آتش مستان سماع

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5129

مابه خون جگریم از می گلگون قانعبا خماریم ز لعل لب میگون قانع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5132

ز روشنی جگر داغدار دارد شمعز راستی مژه اشکبار دارد شمع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5135

به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانعز صاف باده به درد پیاله ام قانع

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5147

می کند از مهربانی حفظ طفل نوسوارآن که می دارد عنان اختیار از من دریغ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5152

به فکر دل نفتادی به هیچ باب دریغبه گنج راه نبردی درین خراب دریغ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5156

نیست غمگین گوهرم ازتنگی جا در صدفمی کند ازآبداری سیر دریا در صدف

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5170

می نماید صد گره را یک گره زنار عشقسبحه داران چون برون آیند ازبازار عشق؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5175

تیغ سیراب است موج بحر طوفان زای عشقداغ ناسورست فلس ماهی دریای عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5185

جان آرمیده می‌شود از اضطراب عشقاین رشته را دراز کند پیچ و تاب عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5186

جان تازه می شود ز نسیم بهار عشقاز یک سرست جوش گل وخار خار عشق

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5215

از خشک طینتان مطلب جز جواب خشکبحر سراب را چه بود جز سحاب خشک ؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5216

از ترزبانیم نشد آسوده کام خشککز آب تیغ، سبز نگردد نیام خشک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5218

دل را نکند گریه ز اندوه جهان پاکازداغ به باران نشود لاله ستان پاک

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5219

از گرد خط آن غنچه مستور شود خشکدرجام سفالین می پرزور شود خشک

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5266

تا بدر شد ز دیده نهان شد هلال گلطی شد به یک دو هفته کمال و زوال گل

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5281

از تحمل راه گفت و گو به دشمن بسته امپیش سیلاب حوادث سد آهن بسته ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5288

تا به فکر شبرویهای خیال افتاده اممست لذت در شبستان وصال افتاده ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5298

این منم در دست زلف یار را پیچیده‌امدر سخن آن شکرین‌گفتار را پیچیده‌ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5348

گر در اقلیم رضا کاشانه‌ای می‌داشتمدر بهشت نقد اینجا خانه‌ای می‌داشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5351

کعبه مقصود را در نقطه دل یافتمچون ز خود بیرون روم اکنون که منزل یافتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5352

خال را سرمایه زلف پریشان یافتمدر سواد نقطه ای سی جزو قرآن یافتم

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5357

داده ام دست ارادت با حنای لای خمپای رفتن نیست از میخانه ام چون پای خم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5363

پیش چشمم شد روان گر تشنه دریا شدمیافتم جویاتر از خود هر چه را جویا شدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5391

با فقیری در سخاوت بی نظیر عالممچون دعا با دست خالی دستگیر عالمم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq