Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زبان شانه را از حرف زلفش کی توان بستن؟پریشان گوی را نتوان ز غمازی زبان بستن
Pərakəndə şeir 626ز رخسار تو خونها در دل گل می توان کردنز زلفت حلقه ها در گوش سنبل می توان کردن
Pərakəndə şeir 627کجا طی راه حق با جان غافل می توان کردن؟به پای خفته کی قطع منازل می توان کردن؟
Pərakəndə şeir 629بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکنز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن
Qəzəl 628نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مراکه پیچ و تاب به زنجیرها کشیده مرا
Pərakəndə şeir 631به فکر از عقده افلاک نتوان کرد سر بیرونچرا در بیضه آرد مرغ زیرک بال و پر بیرون؟
Pərakəndə şeir 632راز عشق از دل بی تاب نیاید بیرونگل از آتش، شکر از آب نیاید بیرون
Pərakəndə şeir 633نگه از چشم کبود تو چه خوش می آیدیوسف از نیل به این آب نیاید بیرون
Pərakəndə şeir 635خوش است چاشنی سود در زیان دیدنرخ بهار در آیینه خزان دیدن
Pərakəndə şeir 645ازان رخسار حیرت آفرین تا پرده واکردیمرا چون دیده قربانیان بی مدعا کردی
Pərakəndə şeir 646ندارد حسن خط چون من غلام حلقه در گوشیندارد صفحه دوران چو من عاشق بناگوشی
Qəzəl 644بس است تیغ تغافل من بلاجو رامکن به خون من آلوده تیغ ابرو را
Pərakəndə şeir 647دل هر کس که از خورشید ایمان گشت نورانیبود از اشک دایم کار چشمش سبحه گردانی
Qəzəl 647رساند ابر به جایی گهرفشانی راکه برد کوه غم از سینه ها گرانی را
Pərakəndə şeir 652کند چه نشو و نما دانه زمین گیریکه در گذار ندیده است ابر تصویری
Pərakəndə şeir 653زهی نگاه تو با فتنه گرم همدوشیبه دور خط تو خورشید در سیه پوشی
Qəzəl 651ازان دو سلسله عنبرین گره بگشاز کار شهپر روح الامین گره بگشا
Qəzəl 654به هر ترنمی از جای می رود دل ماسبک رکاب چو بوی گل است محمل ما
Pərakəndə şeir 659ای فتنه از سپاه تو تیری ز ترکشیاز خنده تو شور قیامت نمکچشی
Pərakəndə şeir 660صبر مرا حواله به سیماب می کنیدلداری سفینه به گرداب می کنی
Qəzəl 658ز عمر باج ستاند می دو ساله مابه آفتاب شبیخون زند پیاله ما
Qəzəl 659حدیث خام مجویید در رساله مابه مهر داغ رسیده است برگ لاله ما
Pərakəndə şeir 667به هرزه ناله و فریاد ای سپند مکناگر ز سوختگانی صدا بلند مکن
Qəzəl 673به خرج رفت حیاتم ز هرزهکوشیهابه خاک ریخت شرابم ز خامجوشیها
Qəzəl 675آن را که نیست وسعت مشرب درین سرادر زندگی به تنگی قبرست مبتلا
Pərakəndə şeir 678عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای اوخضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او
Qəzəl 681هر کس نکرده در گرو می کتاب رانگرفته است از گل کاغذ گلاب را
Qəzəl 682می سوزد آرزو دل پراضطراب رابر سیخ می کشد رگ خامی کباب را
Pərakəndə şeir 685اگر ز تیغ کند روزگار افسر توبرون نمی رود این باد نخوت از سر تو
Qəzəl 684دلکوب نیست حادثه دنیاپرست راماهی ز حرص طعمه فرو خورد شست را