Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چه حاجت است به خال آن بیاض گردن را؟ستاره نقطه سهوست صبح روشن را
Qəzəl 650اگر به لاله شوی هم پیاله در صحراشود دو آتشه رخسار لاله در صحرا
Pərakəndə şeir 654ز چهره تو چو خوشید نور می بارداگر تو در دل شبها ستاره بار شوی
Pərakəndə şeir 664تا چو سرزلف صد شکست نیابیدامن معشوق را به دست نیابی
Pərakəndə şeir 665نهشت شرم رخ از گوشه نقاب نمایینشد که گوشه کاری به آفتاب نمایی
Qəzəl 664رسید صبر به فریاد بینوایی ماکلید روزی ما شد شکسته پایی ما
Qəzəl 669به دور کاکل و زلف تو سنبلستانهاشده است خواب پریشان به چشم بستانها
Pərakəndə şeir 677نیست هر آیینه را تاب رخ گلرنگ اوهم مگر آیینه سازند از دل چون سنگ او
Qəzəl 676آسان چسان شود ز وطن دیده ور جدا؟کز سنگ خاره گشت به سختی شرر جدا
Pərakəndə şeir 681ای صبا احوال ما با پاسبان او بگواشتیاق سجده را با آستان او بگو
Qəzəl 689بی آب ساخت خط، لب جان پرور تراکرد این غبار مهره گل گوهر ترا
Qəzəl 700روی تو سوخته است دل لاله زار رادر غنچه کرده است حصاری بهار را
Qəzəl 709پوشیده گر به زلف کنی روی خویش راآخر چسان نهفته کنی بوی خویش را؟
Qəzəl 711پیوسته دل سیاه بود خلق تنگ رادایم ستاره سوخته باشد پلنگ را
Qəzəl 715در کوی عشق ره نبود جبرئیل راپی کرده است تیزی این ره دلیل را
Qəzəl 726از گرد خط، فزود محبت به دل مراپای به خواب رفته فرو شد به گل مرا
Qəzəl 728از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا
Qəzəl 740خال لب تو راهنمایی است بوسه رااین عقده، طرفه عقده گشایی است بوسه را
Qəzəl 751چون پای خم به دست فتادت کمر گشاچون گرم شد سرت ز می ناب، سر گشا
Qəzəl 752شد بی صفا ز خاک سیه کاسه آب ماآخر به رنگ ظرف برآمد شراب ما
Qəzəl 757ای جبهه تو آینه سرنوشت ماروشن چو آفتاب به تو خوب و زشت ما
Qəzəl 765منگر به چشم کم به دل داغدار مافانوس شمع طور بود لاله زار ما
Qəzəl 774دل از خدا به صنع خدا بسته ایم مادر کعبه دل به قبله نما بسته ایم ما
Qəzəl 777از جنبش نسیم کرم زنده ایم مازین باد همچو شیر علم زنده ایم ما
Qəzəl 781دایم ز خود سفر چو شرر میکنیم مانقد حیات صرف سفر میکنیم ما
Qəzəl 789رحمت گرفته روی ز گرد گناه ماآیینه تیره روز ز روی سیاه ما
Qəzəl 800از دست و تیغ عشق فگارند لالههادر خاک و خون نشسته یارند لالهها
Qəzəl 803از خویش برآورد تمنای تو ما راسر داد به فردوس تماشای تو ما را
Qəzəl 810گمراه کند غفلت من راهبران راچون خواب، زمین گیر کند همسفران را
Qəzəl 813تسکین ندهد خوردن می سوز درون راآتش بود این آب، جگر تشنه خون را