Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
روی سخت کوه را پروایی از شمشیر نیستدر گرانجان تبت وارونه را تأثیر نیست
Qəzəl 1278گرچه طبعم کم ز خورشید جهان افروز نیستدر نظرها اعتبارم چون چراغ روز نیست
Qəzəl 1288آسمان سفله بی برگ و نوایی بیش نیستآفتاب روشنش شبنم گدایی بیش نیست
Qəzəl 1290در سر مشکل پسندان نشأه انصاف نیستورنه در تعمیر دلها، درد کم از صاف نیست
Qəzəl 1292در نگارستان تهمت دامن گل پاک نیستگر همه پیراهن یوسف بود، بی چاک نیست
Qəzəl 1301یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ستهیچ موجی بی صدای شهپر جبریل نیست
Qəzəl 1358از سر خاک شهیدان یار خوش سنگین گذشتاز محیط آتشین نتوان به این تمکین گذشت
Qəzəl 1365هر که راهِ گفتگو در پردهٔ اسرار یافتچون کلیم از لنترانی لذتِ دیدار یافت
Qəzəl 1369تا به فکر خود فتادم روزگار از دست رفتتا شدم از کار واقف، وقت کار از دست رفت
Qəzəl 1374بوی زلف او حواسم را پریشان کرد و رفتبرگ عیش پنج روزم را به دامان کرد و رفت
Qəzəl 1379سبزه خط صفحه رخسار جانان را گرفتطوطی خوش حرف از آیینه میدان را گرفت
Qəzəl 1385مردم هموار را از خاک برباید گرفترشت های بی گره را در گهر باید گرفت
Qəzəl 1394تا غبار خط به گرد عارضش منزل گرفتآسمان آیینه خورشید را در گل گرفت
Qəzəl 1402دوش مجلس از زبان شکوه ام در می گرفتکاش این شمع پریشان را کسی سر می گرفت
Qəzəl 1411چهره صاف تو آیینه اندیشه نماستجان ز سیمای تو چون آب ز گوهر پیداست
Qəzəl 1412ریخت دندان و هوای می و پیمانه بجاستمهره برچیده شد و بازی طفلانه بجاست
Qəzəl 1418خط سبزی که ز پشت لب جانان برخاسترگ ابری است که از چشمه حیوان برخاست
Qəzəl 1419از خط سبز نشد یک سر مو حسن تو کمدر ته زنگ ز شمشیر تو جوهر پیداست
Qəzəl 1423شور در دل فکند لعل خموشی که تراستخواب را تلخ کند چشمه نوشی که تراست
Qəzəl 1424در کمین این فلک سخت کمانی که تراستعاقبت گرد برآرد ز نشانی که تراست
Qəzəl 1433دل بی صبر به طوفان بلا رهبر ماستبال موج خطر از کشتی بی لنگر ماست
Qəzəl 1435لاله روشنگر چشم و دل سودایی ماستدیدن سوختگان سرمه بینایی ماست
Qəzəl 1450ترک عادت همه گر زهر بود دشوارستروز آزادی طفلان به معلم بارست
Qəzəl 1452نغمه را در دل عشاق اثر بسیارستیک جهان سوخته را نیم شرر بسیارست
Qəzəl 1475از دل خونشده ام چهره جانان داغ استاز کباب تر من آتش سوزان داغ است
Qəzəl 1479در بهاران سر مرغی که به زیر بال استاز دم سرد خزان ایمن و فارغبال است
Qəzəl 1482پشت دست تو به از آینه روی گل استگرد دامان تو جان بخش تر از بوی گل است
Qəzəl 1483دل ز خال لب منظور گرفتن ستم استدانه را از دهن مور گرفتن ستم است
Qəzəl 1486زنگ آیینه من صحبت بیدردان استنفس سوختگان مغز مرا ریحان است
Qəzəl 1495صدف بحر بقا سینه درویشان استگوهر آن، دل بی کینه درویشان است