Qəzəl 6622

محجوب را ز صحبت جانان چه فایده؟پوشیده چشم را ز گلستان چه فایده؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6626

در دل چو غنچه چند کنی رنگ و بو گره؟واکن به ناخن از دل پرآرزو گره

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6627

ای راز نه فلک ز جبینت عیان همهدر دامن تو حاصل دریا و کان همه

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6633

زلفی که بر آن طرف بناگوش فتادهشامی است که با صبح هم آغوش فتاده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6641

بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا دهما را ز خویش بستان خود را دمی به ما ده

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6645

به جرم این که کله کج نهاده است شکوفهبه روی خاک مذلت فتاده است شکوفه

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6647

به حوالی دو چشمش حشم بلا نشستهچو قبیله گرد لیلی همه جابجا نشسته

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6656

ای در آتش از هوایت نعل هر سیاره‌ایاز بیابان تمنای تو خضر آواره‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6659

ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟ای تماشاگاه عالم، در تماشای که ای؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6665

دوش با ما سرگران بودی چه در سر داشتی؟باده می خوردی و خون ما به ساغر داشتی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6667

زاهد از خشکی سبکروحانه بیرون آمدیصورت دیوار اگر از خانه بیرون آمدی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6668

هر کجاگیری گلی در آب معمار خودیکار هر کس را دهی انجام در کار خودی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6671

بی تأمل زینهار از نقطه دل نگذریزین سواد اعظم اسرار غافل نگذری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6687

گرچه در سیر بهشتم از گل روی کسیدوزخی در هر بن مو دارم از خوی کسی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6688

مستی و خمیازه بر خون دل ما می کشیصد خم می داری و حسرت به مینا می کشی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6698

نیست اکسیری به عالم بهتر از افتادگیقطره ناچیز گردد گوهر از افتادگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6701

من گرفتم برنیارد موج شمشیر از نیاماز هوای خود خطر دارد حباب زندگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6703

گریه تلخ است صهبای ایاغ زندگیآه باشد سرو پا برجای باغ زندگی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6706

چاره از من می کند پرهیز از بیچارگیغم به گرد من نمی گردد ز بی غمخوارگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6709

سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگیگرد خاکستر نگیرد اخگر دیوانگی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6711

شب که مغزم را به جوش آورد شور بلبلیبود دامان دگر بر آتش من هر گلی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6721

گریه ها در چشم تر دارم تماشاکردنیدر صدف چندین گهر دارم تماشاکردنی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6727

در عمارت زندگانی چند باطل می‌کنی؟رفته‌ای از کار تا سامان منزل می‌کنی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6731

ترک عجب و کبر کن تا قبله عالم شویسیرت ابلیس را بگذار تا آدم شوی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6738

از بلند و پست نبود چاره تا گرد رهیگرد هستی برفشان از خود اگر مرد رهی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6742

مرا باغ و بهاری از می گلفام بایستیبه دستی گردن مینا، به دستی جام بایستی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6749

نمی آید ز دل با جلوه مستانه خودداریکند با ترکتاز سیل چون ویرانه خودداری؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6753

مکن تقصیر در افسوس تا جان در بدن داریکه بهر لب گزیدن سی محرک در دهن داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6761

ز زلف پرشکن بتخانه چین است پنداریز خال مشکبو آهوی مشکین است پنداری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6762

مجو چون غافلان از عالم اسباب بیداریکه پیدا کم شود در پرده های خواب بیداری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq