زلفی که بر آن طرف بناگوش فتاده
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
زلفی که بر آن طرف بناگوش فتادهشامی است که با صبح هم آغوش فتاده
پروانه پرسوخته شمع تجلی استخالی که بر آن عارض گلپوش فتاده
از اشک تهی همچو در گوش نگرددچشمی که بر آن صبح بناگوش فتاده
هر لحظه کند چاک ز خمیازه گریبانتا بوسه جدا زان لب می نوش فتاده
بازآی که بی قامت رعنای تو دستماز کار ز خمیازه آغوش فتاده
از خط نکنم ترک لب یار که این میتا ساغر آخر همه سرجوش فتاده
سر بر تن من نیست ز آشفته دماغیزان دم که سبوی میام از دوش فتاده
سرگرمی افلاک ز عشق است که بی عشقدیگی بود افلاک که از جوش فتاده
سیلی است به دریای حقیقت شده واصلدر پای خم آن مست که مدهوش فتاده
در خامشی از نطق فزون نشأه توان یافتپر زور بود باده از جوش فتاده
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب چه زنم بر لب خود مهر خموشی؟کز راز من دلشده سرپوش فتاده
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6633
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Ey ağalar, həsrətini çəkərəm,Bu mələk mənzərim bilmən handadı.
– Neçin pəncərəmi döydün, ey külək?– Neçin pəncərəmi döydün, ey külək?– Odur bax, yar gəlir... Çiynində örpək!
Müddəi qövlilə çün kim salmadın gözdən bəniMüddəi qövlilə çün kim salmadın gözdən bəni,Saxlasun, ey sevdügim, Tanrı yəman gözdən səni.
Saqiya, bir şur ilən gəl, şurləndir məclisiSaqiya, bir şur ilən gəl, şurləndir məclisi,Bu xumarı rəf edib məxmurləndir məclisi.