Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
لنگر درین خراب برای چه می کنی؟در راه سیل خواب برای چه میکنی؟
Qəzəl 6944چندان به خضر ساز که از خود بدر شویکز خود برون چو خیمه زدی راهبر شوی
Qəzəl 6955زنهار دل خویش به عالم نگذاریاین عیسی جان بخش به مریم نگذاری
Qəzəl 6961با زلف تو دم می زند از نافه گشاییبی شرمی مشک است ز مادر بخطایی!
Qəzəl 6963خرابم کرده چشم نیم مستیکه دارد همچو مژگان پیشدستی
Qəzəl 6965هوا را گر به فرمان کرده باشیدو صد بتخانه ویران کرده باشی
Qəzəl 6966به روی گرم اگر تابنده باشیچراغ مردم بیننده باشی
Qəzəl 6977آن را که نیست قسمت از روزی خداییدایم گرسنه چشم است چون کاسه گدایی
Qəzəl 6980دلفروزست جام خاموشیما و عیش مدام خاموشی
Qəzəl 6982ورق تا نگردانده باد خزانیغنیمت شمر نوبهار جوانی
Qəzəl 6986در نظر هر که داد عشق تواش سروریملک سلیمان بود حلقه انگشتری
Qəzəl 6988حرف آن لب در میان افکندهایشور محشر در جهان افکندهای
Qəzəl 6993با دختر رز دگر نشستیپیمان خدای را شکستی
Qəzəl 6994رویی به طراوت قمر داریچشمی ز ستاره شوختر داری
Qəsidə 27چشمه حیوان ندارد آب و تاب زندهرودخضر و آب زندگانی، ما و آب زندهرود
Pərakəndə şeir 32در زیر بار مهره گل نیست دست ماز اشک تاک سبحه کند می پرست ما
Pərakəndə şeir 39هر نگه صد کاسه خون می خوردتا به مژگان می رساند خویش را
Pərakəndə şeir 41لعل از کان بدخشان، گوهر از عمان طلبگنج از ویران، حضور دل ز درویشان طلب
Pərakəndə şeir 45(ای لعل تو جان بخش ترا ز عیسی مشربچشم تو فریبنده تر از لولی مشرب)
Pərakəndə şeir 53سرشته اند به دیوانگی سرشت مرانمی توان به قلم داد خوب و زشت مرا
Qəzəl 68خوب دارد زاهدِ شیاد، داروگیر رادامِ دردانه است پنهان سبحهٔ تزویر را
Qəzəl 70شد غرورِ حسن از خط بیش آن طناز رابوی این ریحان گرانتر کرد خوابِ ناز را
Qəzəl 71از فغان شد سرگرانی بیش آن طناز رانالهٔ عاشق بود افسانه خوابِ ناز را
Qəzəl 100با زمینگیری به منزل میرسانم خلق رادر بیابانِ طلب سنگِ نشانم خلق را
Pərakəndə şeir 101فکر دنیای دنی کار خدانشناس استهر چه در دل گذرد غیر خدا وسواس است
Pərakəndə şeir 127حیرتکده چشم مرا خواب ندیده استافتادگی اشک مرا آب ندیده است
Pərakəndə şeir 130ارباب همم را چه غم از بی پر و بالی است؟بال و پر این طایفه از همت عالی است
Qəzəl 130تنپرستی زیردستِ خاک میسازد مرابیخودی تاجِ سرِ افلاک میسازد مرا
Qəzəl 141پردهدار و حاجب و دربان نمیباشد مراخانه چون آیینه بیمهمان نمیباشد مرا
Qəzəl 151می کشد خاطر به جا و منزل دیگر مراچرخ گویا ساخت از آب و گل دیگر مرا