با زلف تو دم می زند از نافه گشایی
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
با زلف تو دم می زند از نافه گشاییبی شرمی مشک است ز مادر بخطایی!
از وصل نگیرد دل سودازده آرامدر بحر همان موج کند سلسله خایی
چون گوی شدم بی سروپا تا شوم آزادسرگشتگیم بیش شد از بی سرو پایی
از آینه تردست اگر زنگ زدایدغم هم کند از دل به می ناب جدایی
افزایش ناقص بود از شهرت کاذببر خود مه نو بالد از انگشت نمایی
هر چند گلوسوز بود چاشنی وصلاز دل نبرد تلخی ایام جدایی
چون شانه شمشاد به سر جای دهندشبا دست تهی هر که کند عقده گشایی
تا هست به جا رشته ای از خرقه هستیاز خار علایق نتوان یافت رهایی
آن را که بود در ته پا آتش شوقیدر راه نگردد گره از آبله پایی
زان زلف گرهگیر حذر کن که ز صیاددر چین کمندست نهان مد رسایی
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب نرود داغ کلف از رخ زردشتا ماه کند نور ز خورشید گدایی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6961
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Nura qərq eylə ürəkdən o şəbistanları sən.
چو بیدردان به روی سبزه غلطیدن نمی دانماگر گل از گریبانم دمد چیدن نمی دانم
بیا در جلوه ای سرو روان تا جان برافشانمبیفشان زلف کافر کیش تا ایمان برافشانم
ز پستی بر فلک از پاکی گوهر شود شبنمز چشم پاک با خورشید هم بستر شود شبنم
Başqa şairlərin şeirləri · Hicran
Oturmuş nəğməzarında həzin fəryad edər bir quş!Alır gül yarpağından eşq dərsin, dad edər bir quş!
Dərd ayağındanBaşına döndüyüm, ay Gülgəz Pəri,Çəkərəm hicranı dərd ayağından.
Nə eşq olaydı, nə aşiq, nə hüsni-dilbər olaydıNə eşq olaydı, nə aşiq, nə hüsni-dilbər olaydı,Nə ayinə, nə səfa, ey könül, nə cövhər olaydı.
Qəzəl: Atəşin göynər özü sineyi-suzanımçünAtəşin göynər özü sineyi-suzanımçün,Bəhr hər dəmdə açar didəyi-giryanımçün