Qəzəl 5712

ز ابر تربیت روزگار نومیدمچو تخم سوخته از نوبهار نومیدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5714

گمان مبر که بغیر از تو آشنا دارمبجز تو ره به کجا می برم که را دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5716

ز سر کلاه نمد را چگونه بردارمکه زیر تیغ حوادث همین سپر دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5723

ز ضعف اگر نفس بال بسته ای دارمز رنگ چهره زبان شکسته ای دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5728

منم که فیض شراب از کتاب می گیرمبه همت از گل کاغذ گلاب می گیرم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5756

اثر ز غنچه درین گلستان نمی‌بینمفغان که اهل دلی در میان نمی‌بینم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5760

چراغ طور نسوزد اگر کلیم شومشکفتگی نکند گل اگر نسیم شوم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5765

نه می به جام و نه گل در کنار می‌خواهمتبسمی ز لب لعل یار می‌خواهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5774

ز بحر کسب هوا چند چون حباب کنیم؟به هیچ و پوچ دل خویش چند آب کنیم؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5786

تا شد به داغ عشق هم آغوش سینه امصحرای محشری است سیه پوش سینه ام

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5804

تا چند خون زرشک تماشاییان خورم؟دل جای دانه چند درین گلستان خورم؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5809

از گریه شبانه فزاید جلای چشمباشد ز اشک گرم چراغ سرای چشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5822

آغاز خط مفارقت از یار می‌کنمدر نوبهار پشت به گلزار می‌کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5824

دل را جلا به دیده نمناک می کنمآیینه را به دامن تر پاک می کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5830

سنجد کسی که باده و تریاک را به همنسبت کند سخاوت و امساک را به هم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5853

ما نقل باده را ز لب جام کرده ایمعادت به تلخکامی از ایام کرده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5884

ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیماین زهر را زیاده ز اندازه می کشیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5915

کو می که ز زندان دل تنگ برآیم؟چون لاله نفس سوخته زین سنگ برآیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5929

سررشته مهر از می بیباک بریدیمبی دردسر از سلسله تاک بریدیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5942

قسم به ساقی کوثر که از شراب گذشتمزباده شفقی همچو آفتاب گذشتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5943

ازان گشاده جبین جام پر شراب گرفتمعجب هلال تمامی ز آفتاب گرفتم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5945

به سینه تخم امیدی چو شوره زار ندارمستاره سوخته ام چشم بر بهار ندارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5962

همه اشکم، همه آهم، همه دردم، همه داغمکه چرا روشن ازان چهره نگردید چراغم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5963

تحفه طور شراری داریمنذر آیینه غباری داریم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5966

خضر اینجا خاک می لیسد ز شرم ناکسیمن کیم تا تیغ او گردد به خونم ترزبان؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5969

دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گراننخل های بی ثمر بر باغبان باشد گران

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5983

کرسی دارست اوج اعتبار این جهاندل منه بر دولت ناپایدار این جهان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5993

فاش خواهد شد ز آهم عشق پنهان باختنز اضطراب شمع من گل می کند جان باختن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5994

از بصیرت نیست دنبال تمنا تاختنهمچو طفلان هر طرف بهر تماشا تاختن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6010

اندکی کوتاه کن زلف بلند خویشتنتا مبادا ناگه افتی در کمند خویشتن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq