Qəzəl 4023

خطش دمید وبه عشاق مهربان گردیدازین بهار چه گلهای خوش عیان گردید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4025

به زلف او دلم از برق گوشواره رسیدبه داد من شب تاریک این ستاره رسید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4029

توان به صبر سر سرکشان به دام کشیدکه نرم نرم خط از حسن انتقام کشید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4034

سیه‌دلی که ز دوران حضور می‌جویدمیان دوزخ سوزنده حور می‌جوید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4037

اگر چو رشته تن خود به پیچ وتاب دهیدز چشمه سار گهر زود دیده آب دهید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4041

روی تو صبر از دل بی‌تاب می‌بردآیینه اختیار ز سیماب می‌برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4042

عاشق ز رفتن دل بی‌تاب می‌بردفیضی که خاک از آمدن آب می‌برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4043

پیغام بیکسان که به دلدار می بردطفل یتیم را که به گلزار می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4044

از شرم ناله ام که دل از کار می بردبلبل به زیر پر سر منقار می برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4050

سودا کدورت از دیوانه می برداز تیغ برق زنگ سیه خانه می بردا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4065

دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرداین شمع مرد و گریه مستانه ای نکرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4066

هر کس ز قید تن دل روشن برآورداخگر برون ز توده خاکستر آورد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4069

روی تو اشک را ز چکیدن برآوردبوی تو وحش را ز رمیدن برآورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4070

تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خوردآن را که باغ نیست ز صد باغ برخورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4075

لعل تو خنده بر گهر آفتاب زدزلف تو حلقه بر کمرآفتاب زد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4076

عاقل ز فکر چون به در کبریا رسداز موج آب مرده به دریا کجا رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4078

آیینه کی به چهره شبنم فشان رسدچون آب ایستاده به آب روان رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4083

از گرد راه قاصد مطلوب می رسدروشنگر دو دیده یعقوب می رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4086

گردنکشی به سرو سرافراز می رسدآزاده را به عالمیان ناز می رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4087

هر ناله کی به خلوت جانانه می رسدآنجا کمند نعره مستانه می رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4088

شاهی به نشئهٔ می احمر نمی‌رسدتاج و نگین به شیشه و ساغر نمی‌رسد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4089

از شعر بهره ای به سخنور نمی رسداز بوی عود فیض به مجمر نمی رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4090

رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسدیک کشتی حباب به ساحل نمی رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4094

هرگز به چشم شوخی ابرو نمی‌رسدپای به خواب رفته به آهو نمی‌رسد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4099

تا بهله محرم کمر آن نگار شددست ز کار رفته ام امیدوار شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4102

مستانه سرو قامت او در خرام شدطوق گلوی فاختگان خط جام شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4104

انگور ما رسید و به خم رفت وباده شدشکر خدا که عقده مشکل گشاده شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4106

پیری که بار عشق به دوش رضاکشددر گوش چرخ حلقه ز قد دوتا کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4107

تا چند دل ترا به هوا وهوس کشدچون عنکبوت دام به صید مگس کشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4109

کلفت ز چرخ دیدهٔ بیدار می‌کشدروزن ز دود بیشتر آزار می‌کشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq