تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خوردآن را که باغ نیست ز صد باغ برخورد

با تشنگی بساز که باریکتر شودهرچند رشته آب گهر بیشتر خورد

در زیر تیغ حادثه ابرو گشاده باشکاین زخمها ز چین جبین بر سپر خورد

روشندلان ز نقش خود آزار می کشندکز جوهر آب آینه بر یکدیگر خورد

کلفت درین بساط به قدر بصیرت استسوزن ز خار خون جگر بیشتر خورد

تلخی نمی رسد به قناعت رسیدگاندر خاک مور غوطه به تنگ شکر خورد

جان تازه می شود ز لب روح پرورتهر کس که برخورد به تواز عمربرخورد

بی لنگری مکن که سبکسر درین محیطچون کف همیشه سیلی موج خطر خورد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. هر کس که آشنا به سخن چون قلم شودصائب همیشه زخم نمایان به سر خورد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq