Qəzəl 6220

قدم بر چشم من نه قلزم خون را تماشا کنبیا در سینه من بر مجنون را تماشا کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6223

خدایا قطره ام را شورش دریا کرامت کندل خون گشته و مژگان خونپالا کرامت کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6227

برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکنپر و بال هما را در هوای استخوان مشکن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6235

نشان از بی وجودی نیست در روی زمین از منز گمنامی چه خونها در جگر دارد نگین از من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6236

به هم پیوسته از بس در حریم سینه داغ منتماشایی ندارد رنگ از گلگشت باغ من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6251

شنیدم دختر رز را ز محفل کرده ای بیرونبه جان خود بگو جانا که از دل کرده ای بیرون؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6252

نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرونازین داغم که می آرد ز شغل بندگی بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6260

چند دندان تأمل به جگر افشردن؟چون صدف اشک فرو خوردن و گوهر کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6263

نیست مقدور علاج غم دنیا کردنگره از جبهه به ناخن نتوان وا کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6264

باده با حوصله ما چه تواند کردن؟تندی سیل به دریا چه تواند کردن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6265

آه با دیده اختر چه تواند کردن؟دود با روزن مجمر چه تواند کردن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6272

بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟پای خوابیده چه در خواب تواند دیدن؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6276

نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدنیا ازین زمزمه دلگیر توان گردیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6287

گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه منپرده چشم غزال است سیه خانه من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6296

خار غم از دل عشاق کم آید بیرونچون ازین شعه ستان خار غم آید بیرون؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6298

راز عشق از دل غمناک نیاید بیروندانه سوخته از خاک نیاید بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6316

گشوده است در فیض رخنه دیواربه باغبان چه ضرورست دردسر دادن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6317

خوش است مشق قناعت ز بوریا کردنبه خواب، مخمل بی درد را رها کردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6318

ز دور تا بتوان سیر گلستان کردنبه شاخ گل ز ادب نیست آشیان کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6321

خجل ز کوشش تدبیر بایدم بودناسیر پنجه تقدیر بایدم بودن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6322

مرا که دست به خواب است وقت گل چیدنچه دل گشایدم از گرد باغ گردیدن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6326

مباش درصدد بی شمار خندیدنکه صبح باخت نفس از دوبار خندیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6347

به تن علاقه ندارد روان ساده منبرنده است چو تیغ آب ایستاده من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6353

کسی که می نهد از حد خود قدم بیرونکبوتری است که می آید از حرم بیرون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6359

در آتش است نعل می ناب دیگرانرنگین مساز خانه ز اسباب دیگران

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6360

خون دل است باده گلفام عاشقانچون لاله داغدار بود کام عاشقان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6369

خاکم به چشم در نگه واپسین مزنزنهار بر چراغ سحر آستین مزن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6370

دلهای صیقلی بود آیینه دار حسنآیینه چشم شور بود در دیار حسن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6380

پیش از وصال، ترک تمنای خام کنتا گل نیامده است علاج ز کام کن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6389

در کاسه سپهر کند خاک گرد منرحم است بر کسی که شود هم نبرد من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq