Qəzəl 6200

ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردنازین یک قطره خون صد نامه انشا می توان کردن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6210

ندارد حاصلی چون زاهدان خشک لرزیدنمی خونگرم باید در هوای سرد نوشیدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6216

زهی از شبنم رخساره ات چشم حیا روشنچراغ ماه را از شمع رویت پیش پا روشن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6219

شب عیدست ساقی باده روشن مهیا کنتماشای مه نو را ز جام زر دو بالا کن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6231

سبک جولانتر از برق است حسن لاله زار منبه یک خمیازه گل می شود آخر بهار من

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6232

به یک خمیازه گل طی شد ایام بهار منبه یک شبنم نشست از جوش خون لاله زار من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6240

نه امروزست گرم از داغ سودای تو نان مننمک پرورده عشق است مغز استخوان من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6249

ز ابر آن روز آید روشنی بخش جهان بیرونکه آید از نقاب شرم روی دلستان بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6254

عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آننیست کنجی که قناعت نبود بهتر از آن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6255

آب شد بس که در آتشکده دل پیکاندل مجنون مرا گشت سلاسل پیکان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6258

چشم خورشید به رخسار تو باشد روشننیست یک سرو به غیر از تو درین سبز چمن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6266

با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟دانه سوخته در گل چه تواند کردن؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6269

گر چو شبنم دل خود آب توانی کردنبر سر بستر گل خواب توانی کردن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6270

پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندنهست بر صورت دیوار گلاب افشاندن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6273

سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدنروح را گرم کند خنده به دل دزدیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6275

من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدنجلوه یوسفی از رخنه زندان دیدن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6277

کار دریاست ز هر موج خطر خندیدنرو نکردن ترش از تلخ، شکر خندیدن

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6279

خون پامال بود شبنم گلزار وطندهن گرگ بود رخنه دیوار وطن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6282

عاشق سلسله زلف گرهگیرم منروزگاری است که دیوانه زنجیرم من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6283

لب به نیسان نگشاید صدف دیده منلنگر بحر بود گوهر سنجیده من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6286

دلنشین است ز بس گوشه غمخانه منمی رود رو به قفا سیل ز ویرانه من

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6291

نشود دام رهم جلوه هر تر دامنمی کشد موجه من از کف کوثر دامن

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6292

داغ بر دل شدم از انجمن یار بروندست خالی نتوان رفت ز گلزار بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6297

عقل سالم ز می ناب نیاید بیرونکشتی کاغذی از آب نیاید بیرون

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6300

شور عشق از دل دیوانه نیاید بیرونسیل ازین گوشه ویرانه نیاید بیرون

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6303

حذر کن از عرق روی لاله رخسارانکه می کند به دل سنگ رخنه این باران

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6307

صدای پا نبود در خرام درویشانزمین به خواب رود زیر گام درویشان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6309

دل دو نیم بود ذوالفقار زنده دلانکه را بود جگر کارزار زنده دلان؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6311

نمی شود سخن راست در دهان پنهانکه تیر را نکند خانه کمان پنهان

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6319

گرفتم این که نظر باز می توان کردنبه بال چشم چه پرواز می توان کردن؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq