Qəzəl 6835

از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینیکه خدابین نشود دیده هر خودبینی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6838

خاک شو خاک ازان پیش که بر باد رویبندگی پیشه خود ساز که آزاد روی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6840

غنچه را راه در آن چاک گریبان ندهیبه کف طفل نوآموز گلستان ندهی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6842

رخ برافروخته دیگر به نظر می‌آییاز شکار دل‌گرم که دگر می‌آیی؟

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 6846

مباش معجب و خودبین که در بلا افتیمبین در آینه بسیار کز صفا افتی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6851

هزار عقد محبت به این و آن بندیهمین به کشتن من تیغ بر میان بندی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6854

غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟به سرمه چشمی و چشمی به توتیا داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6859

دگر چه شد که ز حالم خبر نمی گیریز بوسه نام مرا در شکر نمی گیری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6863

قدم برون مگذار از حصار خاموشیکه خواب امن بود در دیار خاموشی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6865

قرار گیر به دارالقرار درویشیکه انقلاب ندارد دیار درویشی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6866

حضور فرش بود در جهان درویشیسر نیاز من و آستان درویشی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6869

ز عشق شد همه غم های بی شمار یکییکی هزار شد چون شود هزار یکی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6877

چه خون که در جگر ماه و آفتاب کنیرخ لطیف چو گلرنگ از شراب کنی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6883

دل عزیز به این تیره خاکدان چه دهی؟به مفت یوسف خود را به کاروان چه دهی؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6884

همین نه در نظر ای سیمبر نمی آییز سرکشی تو به اندیشه درنمی آیی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6885

فکنده شور محبت مرا به صحراییکه موج می زند از هر کنار دریایی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6890

ای آن که دل به دولت بیدار بسته ایدر راه برق، سد خس و خار بسته ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6891

از زهر چشم، چشم من زار بسته ایراه عیادت از چه به بیمار بسته ای؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6892

طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایبرخاست شور حشر و تو کاهل نشسته ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6893

ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ایبر خویشتن ببال که عنقا گرفته ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6894

روی زمین به زلف معنبر گرفته ایبا این سپه چه ملک محقر گرفته ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6896

در خاک و خون کشید مرا ترک‌زاده‌ایمژگان به نازبالش دل تکیه داده‌ای

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6903

دارم ز اشک گرم دل تاب خورده ایچون خار و خس تپانچه سیلاب خورده ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6911

ای شمع طور از آتش حسنت زبانه‌ایعالم به دور زلف تو زنجیرخانه‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6915

ای حسن خط ز مصحف روی تو آیتیاز خوبی تو قصه یوسف حکایتی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6926

صائب ز طول بیش بود عرض راه تواز مستی این چنین که به هر سوی مایلی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6935

دایم ستیزه با دل‌افگار می‌کنیبا لشکر شکسته چه پیکار می‌کنی؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6946

دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهیدلدار را بود ز دل زار آگهی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6950

چون رشته به همواری اگر نام برآریاز گرد گریبان گهر سر بدر آری

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6958

ظلم است که درمان خود از درد ندانیقدر دل گرم و نفس سرد ندانی

Saib TəbriziQəzəl1 dəq