Qəzəl 4732

ای هرنظر خیال ترا منزل دگروز هرنفس به کوی تو راه دل دگر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4742

جز گوشهٔ قناعت ازین خاکدان مگیرغیر از کنار هیچ ز اهل جهان مگیر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4744

هرچند جهانسوز بود جلوه دلداراین شعله دو بالاشود از جامه گلنار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4751

هر چند ترا دیده بدکرد زمن دوردرکنج قفس نیست زگل مرغ چمن دور

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4752

کام دل ازان چهره افروخته برگیردرهرنگهی دیده خودرا به گهر گیر

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4754

مطربا مهر از دهان برداربند خاموشی از زبان بردار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4762

شعله ای در مغز هست ازآتش سودا هنوزمی تراود بوی می از پنبه مینا هنوز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4763

با قیامت قامتش همدوش می گردد هنوزاز خرامش بوی گل مدهوش می گردد هنوز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4777

دل مکدر ز غم یار نگردد هرگزاز پری شیشه گرانبار نگردد هرگز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4782

نیست بی خون دل آن زلف پریشان هرگزنبود بی شفق این شام غریبان هرگز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4784

از جبینش عرق شرم روان است هنوزچشم امید به رویش نگران است هنوز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4793

ز خط چو یار رخِ آل را کند سرسبزامید مزرع آمال را کند سرسبز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4794

ز سرو قدِ تو شد شوره زارِ امکان سبزز شمعِ سبز تو شد بختِ این شبستان سبز

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4828

گوهر کامل عیاران چشم نمناک است و بستحفه روشندلان آیینه پاک است و بس

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4832

پامنه بیرون ز حدِِّ خود کمال این است و بسپیشِ اهلِ دید ملکِ بی‌زوال این است و بس

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4833

یارب این جانهای غربت دیده را فریاد رسروحهای گل به رو مالیده را فریاد رس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4834

شرح دشت دلگشای عشق را از ما مپرسمی شوی دیوانه، از دامان آن صحرا مپرس

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4835

هیچ کار از ما نمی آید ز کار ما مپرسرفته ایم از خویش بیرون از دیار ما مپرس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4842

طاق ابروی توازکون ومکان مارا بسگوشه چشم تو از ملک جهان مارا بس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4846

زپرده داری هستی است در حجاب، نفسکه درفنا زته دل کشد حباب، نفس

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4853

معشوق پریشان نظری راچه کند کس؟این صندل هر دردسری را چه کند کس؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4854

حیف است که سر در سر مینانکند کسبا دختر رزعیش دوبالا نکند کس

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4855

صبح شد مطرب، قدح را پر کن از می زود باشاز دم جان بخش جان کن در تن نی زود باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4857

مرد صحبت نیستی، از دیده ها مستور باشاز بلا دوری طمع داری، ز مردم دور باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4858

از تماشای پریشان جهان دلگیر باشواله یک نقش چو آیینه تصویر باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4863

گاه در پای خم و گه بر سر سجاده باشباسفال و جام زریکرنگ همچون باده باش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4864

چشم و گوش و لب ببند، از شور و شر آسوده باشخویش را گردآوری کن از سپر آسوده باش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4868

تاتوان دزدید سر در جیب خود سرور مباشمی توان گردید تا از پیروان رهبر مباش

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4870

از خدا در عهد پیری یک زمان غافل مباشاز نشان زنهار دربحر کمان غافل مباش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4882

خال بر رخسار جانان گرنباشد گو مباشمور در ملک سلیمان گرنباشد گو مباش

Saib TəbriziQəzəl1 dəq