Qəzəl 5518

بر آن پای حنایی روی زرد خویش مالیدمازین گلشن که چیده است این گل رعنا که من چیدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5526

پریشان خاطری آماده از صد رهگذر داردصف آهی چو مژگان متصل پیش نظر دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5527

به دل زخم نمایانی چو پرگار از دو سر دارمکه یک پا در حضر پیوسته یک پا در سفر دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5528

به صورت گرچه بر رخسار مه رویان نظر دارمولی در عالم معنی نظر جای دگر دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5533

هزاران معنی پیچیده در زلف سخن دارمسر زلف سخن بی چشم زخم امروز من دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5537

چه سازد گرد کلفت با دل شادی که من دارمندارد پای در گل سروآزادی که من دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5539

ز دامن نگذرد پای زمین گیری که من دارمگران محمل تر از خواب است شبگیری که من دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5541

زند پهلو به گردون کوه عصیانی که من دارمبه صد دریا نگردد پاک, دامانی که من دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5542

دم گرمی طمع از ناله های آتشین دارمکه مشکل عقده ها در پیش از آن چین جبین دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5550

نیم غمگین چو سرو از بی بریها شادیی دارمندارم هیچ اگر در کف خط آزادیی دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5559

همان بیگانه ام با خلق هر چند آشنا باشمچو نور دیده در یک خانه از مردم جدا باشم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5566

ز جوش سینه حرف آفرین میخانه خویشمز معنیهای رنگین باده پیمانه خویشم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5573

کجا مایل به هر دل گردد ابرویی که من دانم؟که سر می‌پیچد از یوسف ترازویی که من دانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5575

ترا از خواندن مکتوب من تنگ است می دانمجواب نامه ناخوانده ام جنگ است می دانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5578

سیه مست جنونم وادی و منزل نمی دانمکنار دشت را از دامن محمل نمی دانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5580

چو بیدردان به روی سبزه غلطیدن نمی دانماگر گل از گریبانم دمد چیدن نمی دانم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5581

بیا در جلوه ای سرو روان تا جان برافشانمبیفشان زلف کافر کیش تا ایمان برافشانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5588

ز تیغش خونبهای دل به صد امید می خواهمچه گستاخم که خون شبنم از خورشید می خواهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5592

رخی در ماتم مطلب به خون اندوده می خواهمدلی چون دیده قربانیان آسوده می خواهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5596

گهی از دل، گهی از دیده، گاه از جان ترا جویمنمی دانم ترا ای یار هر جایی کجا جویم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5607

دست در دامن آن زلف معنبر زده امباز بر آتش خود دامن محشر زده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5619

مدتی صبر چو زنجیر به زندان کردمتا نظر باز به روی مه کنعان کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5620

یاد آن عهد که در بحر سفر می‌کردمکمر سعی خود از موج خطر می‌کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5625

طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارمخیر از خانه در بسته تمنا دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5631

از سری کوی تو آهنگ جدایی دارمبوسه ای توشه راه از تو گدایی دارم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5633

چند در خاک وطن غنچه بود بال و پرم؟در سر افتاده چو خورشید هوای سفرم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5638

من که از داغ جنون ساغر سرشار کشمخاک بر فرقم اگر منت دستار کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5641

بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالمسایه خود را به زمین می کشد از دنبالم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5648

چه شکایت ز تو ای خانه برانداز کنمهر چند انجام ندارد ز چه آغاز کنم؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5666

ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایمبهر تحصیل غم و درد و الم آمده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq