Qatran Tabrizi: Love
همیشه بد بود اندوه و درد فرقت یاربتر بوقت گل و صبح روزگار بهار
Qasida 94بهشتوار شد از نوبهار گیتی بازدر بهشت بر او کرد چرخ گوئی باز
Qasida 97صبر من کوتاه گشت از عشق آنزلف درازکو گهی با گل بسیر است و گهی با مل براز
Qasida 115تا عدیل دوست گشتم با طرب گشتم عدیلبر جهان و جان بدیل آرم بدو نارم بدیل
Qasida 116تنم به گونهٔ نال و دلم به گونهٔ نیلجهان ز نیلم نال و روان ز نالم نیل
Qasida 127اگر باران نباشد در بهارانسرشگ و آه من بس باد و باران
Qasida 128اگر نجست زمانه بلای خلق جهانچرا ز خلق جهان روی او بکرد نهان
Qasida 129اگر بخواهد جانم بجای دل جانانبجان جانان گر زو دریغ دارم جان
Qasida 130الا ای پرده تاری به پیش چشمه روشنزمانی کوه را تَرگی زمانی چرخ را جوشن
Qasida 131الا ای ماه مشکینمو به پیش آر آن می مشکینملا کن ساغر و برنِهْ به دست عاشق مسکین
Qasida 144بت پیمان شکن دائم شکسته زلف چون پیمانرخش ایمان دلش از کفر زلفش کفر بر ایمان
Qasida 145بتی چون رامش اندر می مهی چون دانش اندر جانبلای دل بدو سنبل شفای جان بدو مرجان
Qasida 156چه روز است آنکه هست او را شب تاریک پیرامونسپهر از بوی او مشگین زمین از رنگ او گلگون
Qasida 167کسی کش دل برد دلبر کسی کش جان برد جانانکه جانان دارد و دلبر سبک دارد دل و جان آن
Qasida 170که بست از مشک چندین بند گرد آن گل خندانکه چندان کاندر او بند است دلها برده صد چندان
Qasida 179هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربانروز او دائم بود نورزو و عید مهرگان
Qasida 193ای شکنج زلف جانان بر پرند ششتریسایبان آفتابی یا نقاب مشتری
Qasida 196ای نگاری که ز دل کفر و ز رخ دین آریدل من بردی و کردی رخ من دیناری
Qasida 202دماری تو ای چشم و دل را دماریدم آری به چشم اندر ای دل دم آری
Qasida 209مرا به ناله و زاری همیبیازاریجفای تو بکشم زانکه بس سزاواری
Qasida 211نیازم ز گیتی به توست ای نیازیکه دل را امیدی و جان را نیازی
Tarkib-band 2باد نوروزی زمین را جامه از دیبا کندتارش از یاقوت سازد پودش از مینا کند
Tarkib-band 3تا چمن را آسمان با سیب و آبی جفت کردبوستان را روزگار از لاله و گل کرد فرد
Tarkib-band 5آن دلبری که خوبی بسیار یار اوستدردا که در دلم همه پیکار کار اوست
Tags are assigned automatically from keywords and refined by editors.